Student - 22 januari 2009

ONGELIJKHEID IN DE FABRIEK

Voor de vierde keer in haar leven reisde Mafasha Maharoof, studente Regional Development and Innovation aan VHL, naar Sri Lanka af. Dit keer was de reis alleen anders dan normaal: niet met haar hele familie. Ze maakte een rondreis met haar zusje en liep stage bij een theefabriek. Terug in Nederland vervolgde ze haar stage bij ontwikkelingsorganisatie Ileia.

nieuws_2851.jpg
‘Mijn wortels liggen in Sri Lanka, maar ik woon al sinds mijn derde in Nederland. Het plan was mijn stage totaal in Nederland te doen bij Ileia. Maar toen mijn zusje mij vroeg of ik met haar mee wilde naar Sri Lanka, zag ik de mogelijkheid om ook daar een deel van mijn stage te volgen.
Ik werkte in de theefabriek waar mijn oom supervisor is. Toen ik aankwam viel mij de luxe jeep op die voor de deur stond. Binnen was mijn beeld echter meteen veranderd. Een kleine ruimte, helemaal gevuld met vrouwen. Zij deden, in tegenstelling tot mijn oom, heel zwaar werk. Vrouwen in de theefabrieken in Sri Lanka werken echt keihard. Wat ze er zelf van vinden en hoe ze het ervaren durfde ik eigenlijk niet echt te vragen. Naast dat ik niet goed met ze kon communiceren door de taal, durfde ik het ook niet goed te proberen. Ik wilde vooral niet als een of andere Maxima overkomen.
In de bus behandelen mensen elkaar trouwens allemaal als koningen en koninginnen. Het is meestal zo vol dat je moet staan, maar dat is in Sri Lanka helemaal niet zo vervelend. Mensen die wel een zitplekje hebben, zijn zo vriendelijk dat ze gelijk je tas aanpakken, zodat je die last kwijt bent. In het begin vond ik het maar raar om mijn tas af te staan, maar daar raak je snel aan gewend. Nu ik in Nederland ben heb ik nog vaak de neiging om de staanders in de bus te helpen, maar ja hier zal zoiets niet snel gebeuren.
Naast mijn activiteiten in de theefabriek, waar ik vooral leerde hoe het bedrijf in elkaar zit en hoe interne zaken geregeld worden, heb ik vijf onderzoekers en professoren van de Peradeniya University geïnterviewd. Een goede vriendin van mijn tante heeft ervoor gezorgd dat ik
op deze universiteit gastcolleges kon volgen. Iets dat moeilijk voor elkaar te krijgen is, maar vriendschap opent deuren in Sri Lanka. Op de promotieposters van de colleges zag ik I love Holland staan. Eén van de onderzoekers had een master in Wageningen gedaan. De wereld is klein.
Het mooiste dat ik heb meegemaakt is een tocht naar een plateau midden in een waterval. Via paadjes door een grot en kleine klimmetjes kwamen mijn zusje en ik uit bovenop de waterval. Helemaal alleen stonden we daar. Ik voelde me totaal één met de natuur, iets dat ik nooit meer zal vergeten.’

Re:ageer