Organisatie - 21 september 2006

Nooit boos

‘Ik sta paf’, zucht Wim van Vierssen, de immer beminnelijke directeur van het gewaardeerde onderzoeksinstituut Alterra. ‘Hij is verschrikkelijk groot.’
‘Ik ben er inmiddels aan gewend’, zegt de niet minder beminnelijke André van der Zande bescheiden. ‘Maar je hebt gelijk.’ Van der Zande, in een vorig leven directeur van Alterra en nu een bovengemiddeld belangrijk persoon binnen LNV, kijkt liefkozend naar zijn Thunderbolt Hybrid. De golfclub fonkelt in het zonlicht, dat weifelend nederdaalt op de golfbaan waar de twee heren gebroederlijk een balletje slaan.
Van der Zande zwiept. Een scherpe knal galmt over de green als het balletje de geluidsbarrière doorbreekt. Even daarna weerklinkt in de verte het geluid van een boom die ontworteld ter aarde zijgt.
‘Ik pak een andere’, mompelt Van der Zande.
‘Gelukkig ben je niet boos’, zegt Van Vierssen.
‘Hoezo boos?’, zegt Van der Zande. ‘Ik ben nooit boos. Hooguit ben ik soms minder blij.’
‘Naar verluidt heeft het rapport van onze Edo Gies een paar maanden op een Haags bureau gelegen’, zegt Van Vierssen, wiens rechteroog onwillekeurig knippert.
‘Is dat die jongen die…’
‘…die heeft berekend dat boeren bij natuurgebieden er geen koe meer bij kunnen nemen’, vult Van Vierssen aan.
Nadenkend laat van Der Zande zijn knokkels kraken. ‘Dat doet me denken aan dat gezanik over de Kaderrichtlijn Water.’
‘Dat ging over iets heel anders’, zegt Van Vierssen bezwerend. ‘En dat is alweer zo lang geleden.’
‘Toen kwamen jullie met een rapport waarin stond dat het Nederlandse water inmiddels zoveel nitraat bevat, dat op plaatsen ontploffingsgevaar ontstond’, zegt Van der Zande. ‘Om toch aan de milieunormen van Brussel te voldoen moesten wij zeventig procent van de nationale veestapel afvoeren. Zoiets was het.’
‘Maar je bent dus niet boos?’, zegt Van Vierssen hees.
Op de handen van Van der Zande worden aderen zichtbaar, als de Directeur-Generaal een monstrueuze golfclub omklemt. ‘De Bismarck Mutant’, zegt Van Zande grimmig.

Re:ageer