Wetenschap - 13 september 2001

Nieuw bloed, van overzee en om de hoek

Nieuw bloed, van overzee en om de hoek

De nieuwe studenten komen uit alle windstreken. Naast scholieren uit de regio trekt de universiteit ook jonge mensen van overzee. Wie zijn het die de Wageningse populatie zo divers maken? Een artikel over keuzes, de veranderingen van cultuur, oude vrienden en geliefden, de nieuwe indrukken en het gemak van thuis-thuis.

Pieter Baren komt van ver. Zijn familie woont in Cura?ao en hij heeft deze zomer een transatlantische reis gemaakt naar ons koude kikkerlandje om in het rustieke, landelijke Wageningen te komen studeren. Plant- en gewaswetenschappen. Hij heeft zijn vrienden en zijn liefde niet achter hoeven te laten. "Als oudste bij ons thuis ben ik naar Nederland afgereisd om te studeren. Mijn vriendin is deze zomer ook naar Nederland gegaan voor haar studie. Zij studeert nu in Utrecht, weet je. In Cura?ao ging ik heel gemakkelijk naar haar toe in mijn auto, een kwartiertje rijden en dan was ik bij haar. Nu kan dat niet meer omdat ze verder weg woont. Dat is heel anders. Het gaat erg goed met ons, maar ik verwacht wel wat moeilijkheden vanwege de afstand tussen ons. Mijn vrienden uit Cura?ao zijn een jaar geleden al naar Nederland vertrokken en zij wonen nu in Scheveningen. Hen zie ik nog regelmatig. Ik leef hier totaal anders, vooral het weer is erg vervelend. Ik ken Nederland alleen maar van mijn zomervakanties, maar nu regent het heel vaak en is het koud en tot overmaat van ramp doet de verwarming het hier ook niet. Binnenkort krijg ik een computer en dan kan ik leuk e-mailen en chatten met mijn vrienden. Mijn ouders wonen nog in Cura?ao en met hen heb ik contact via de telefoon."

Stuck here

Roosmarijn Anschutz, eerstejaars Internationale ontwikkelingsstudies, komt uit Berlijn en heeft daar aan jaar geleden haar eindexamen gehaald. Zij heeft niet al haar vrienden van ver naar Nederland meegenomen. "Het contact met mijn vrienden uit Berlijn houd ik door middel van e-mail. Ik heb voordat ik naar Wageningen verhuisde in Zeist gestudeerd voor een jaar. Mijn vriendje woont nog in Zeist. We zien elkaar nu minder vaak. Het is minder leuk, maar het lukt wel. We hoeven niet 24 uur per dag op elkaars lip te zitten, en zo krijgt hij tenminste ook een schop onder de kont! Mijn vrienden en ouders mis ik heel erg, maar ook Duitsland met haar instituties. Als er iets is en als het hier in Nederland voor mij te veel wordt, dan kunnen mijn vader en mijn moeder niets voor me doen, vanwege de afstand."

Voor Pieter Baren is leven in Nederland ook een grote verandering. "Je hebt hier voor alles een papiertje nodig. Ik wil graag tuinen gaan aanleggen voor bedrijven en na mijn studie weer zo snel mogelijk weg hier. Ik wil in ieder geval meer dingen van en over het leven leren dan alleen maar mijn studie, maar voor dat papiertje zit ik nog wel even wel stuck here in de kou!"

Wageningen is aan de andere kant wel vertrouwd voor Baren: "Ik woonde in Cura?ao in de bossen en ik las daar over Wageningen dat het een klein dorpje was met veel bomen en natuur, dat sprak me erg aan, de rust. De grote steden zijn niets voor mij."

De eerste indruk van Wageningen was voor Roosmarijn Anschutz niet echt fantastisch. "Ik ging op donderdagavond uit en er was eigenlijk niet veel te doen, misschien speelt het leven hier in Wageningen zich wel meer af in studentenverenigingen. Als ik in Berlijn uitging, dan gingen we pas om half twaalf weg en werden we echt niet voor vijf uur de caf?s uitgezet. In zo'n grote stad als Berlijn leer je echt je plekjes kennen, dat is erg leuk."

Moeder kookt

Er zijn ook studenten die uit de regio naar Wageningen komen en alle geneugten van thuis-thuis niet hoeven te missen door de keuzes die ze maken. Richard Baart, eerstejaars Biotechnologie is er zo een. "Ik woon in Elst nog steeds bij mijn ouders. Dat is lekker makkelijk. Mijn moeder kookt voor me en ik zie mijn vrienden elk weekeind. Ik hoef dat studentenleven nog even niet in. Ik ga nu al een week naar school en wiskunde is erg moeilijk. Misschien ga ik volgend jaar wel op kamers, ik zie wel."

Anet Bastiaanse, eerstejaars doorstromer Levensmiddelentechnologie, vindt het allemaal best. Voor haar is er weinig veranderd sinds ze in Wageningen woont. "Mijn studiegenoten van de HAS Den Bosch zijn ook naar Wageningen gegaan. Behalve mijn vriend. Hij is bedrijfskunde gaan studeren in Nijmegen. We zien elkaar regelmatig in het weekeind; dat is goed bij te houden."

Eva Boels

Sommige studenten kiezen bewust voor de gezelligheid en het gemak van thuis. Andere verlaten huis en haard en laten familie en vrienden achter. | Foto Guy Ackermans

Re:ageer