Wetenschap - 1 januari 1970

Nationaal kampioene stopt met ritmische gymnastiek

Nationaal kampioene stopt met ritmische gymnastiek

Nationaal kampioene stopt met ritmische gymnastiek


‘Ik kon niet genoeg trainen om internationaal verder te komen’

Emmy van Montfoort werd drie maal Nederlands Kampioen op alle onderdelen
bij Ritmische Sport Gymnastiek. Eind vorig jaar besloot de eerstejaars
studente Bedrijfs- en consumentenwetenschappen te stoppen met haar sport.
Door gebrek aan ondersteuning door de bond werd het te moeilijk om verder
te kunnen komen.

Van Montfoort begon als zoveel meisjes op haar zevende bij de locale
turnclub. ,,Ze vroegen al gauw of ik geen ritmische gymnastiek wilde doen
vanwege mijn figuur. Ik was lenig maar had weinig kracht.’’ De eerste jaren
vond Van Montfoort het gewoon leuk om te doen, deze sport waarbij je op een
mat op muziek toeren uithaalt met bal, touw, hoepel, lint of knotsen. In
1994, ze is dan elf, belandt ze in de nationale selectie. ,,Mijn ouders
vonden het goed op voorwaarde dat het aantal trainingen langzaam zou worden
opgebouwd. Ik was namelijk lichamelijk niet zo sterk, ik had niet zo’n
goede conditie.’’ De trainingen werpen hun vruchten af want in 1996 wordt
Van Montfoort nationaal kampioen bij de junioren. Op haar vijftiende reist
ze dagelijks anderhalf uur van haar woonplaats Nieuwegein naar Rotterdam
voor de centrale trainingen. Ze gaat er ook naar school, een LOOT-school
waar het lesrooster ruimte laat voor trainingen. Van Montfoort traint dan
vijfentwintig uur per week. ,,Je moest op school veel zelfstandig werken en
kon uren die je door buitenlandse wedstrijden gemist had inhalen.’’ Ze
heeft weinig tijd om leuke dingen te doen. ,,Maar ik miste het niet echt.
Je raakt vanzelf gewend aan het ritme van trainen en naar school gaan. Op
deze school had niemand tijd. Op de basisschool was het misschien wel het
moeilijkst.’’

Vermoeiend
In 2000 wordt Van Montfoort voor het eerst Nederlands Kampioen bij de
senioren, waarbij ze alle onderdelen weet te winnen. Een jaar later
prolongeert ze haar titel. Dan besluit de turnbond KNGU echter de nationale
selectie ritmische gymnastiek op te heffen. ,,De bond wilde al haar energie
in het dames turnen gaan stoppen. Mijn trainster en bondscoach, een
Bulgaarse die zelf wereldkampioene is geweest, werd ontslagen en ik moest
maar bij mijn eigen vereniging verder gaan trainen. Ik heb toen wel een dip
gehad. Ben je jaren bezig geweest om iets op te bouwen en dan valt alles
weg. Ik vind het nog steeds een slecht besluit van de bond. Ze willen eerst
resultaten zien voordat ze ergens geld in steken, maar volgens mij heb je
eerst geld voor faciliteiten nodig om goede resultaten te kunnen halen.’’
Van Montfoort gaat desondanks door. Haar trainster, die bij een club in
Deventer is gaan werken, traint haar in haar eigen tijd. ,,We zijn
doorgegaan omdat de wereldkampioenschappen in 2003 in Nederland zouden
worden gehouden. Maar het was moeilijk. We konden niet meer trainen op de
tijden die ons het beste uitkwamen en ik moest veel reizen.’’ Ze wordt in
2002 toch voor de derde keer nationaal kampioen, haalt haar eindexamen en
begint aan haar studie Bedrijfs- en consumentenwetenschappen. Ze krijgt
hier alle medewerking om haar sport met haar studie te combineren, maar
besluit na de Europese kampioenschappen in oktober vorig jaar toch haar
sportcarrière te beëindigen. ,,De WK bleken uiteindelijk niet in Nederland
gehouden te gaan worden en het reizen tussen Wageningen, Deventer,
Rotterdam en IJsselstein voor trainingen werd te vermoeiend. Ik boekte nog
wel progressie maar doordat ik weinig kon trainen en ook nog eens alleen
waardoor je het plezier van de groep mist, ging ik nog maar langzaam
vooruit. Ritmische gymnastiek is geen sport die je tot je vijfendertigste
kunt doen, maar als de nationale selectie nog had bestaan was ik niet eens
gaan studeren want dan had ik al mijn aandacht willen richten op de
trainingen. Om internationaal hogere ogen te gooien moet je meer trainen.’’

Knots
Van Montfoort is nu aan het aftrainen. Om haar lenigheid bij te houden doet
ze nog twee keer per week aan ritmische gymnastiek. ,,Maar het is al
moeilijker geworden om mijn been achter mijn rug te pakken.’’ Hoewel ze
altijd vrij makkelijk op gewicht bleef is ze ook een enkele kilo
aangekomen. ,,Nu haal ik een cakeje als ik dat wil, terwijl ik dat vroeger
niet mocht en dan maar een appel at’’, aldus Van Montfoort die nog steeds
zeer slank is.
Het meest trots is de studente op haar eerste nationale seniorentitel en op
haar deelname aan de Youth World Games, een soort olympische spelen voor
onder de achttien. ,,Het idee om de Olympische Spelen te halen heb ik al
vroeg laten varen, want NOC/NSF wil alleen maar mensen uitzenden die de
eerste acht kunnen halen. Bij ritmische gymnastiek is dat niet mogelijk,
want er eindigen altijd twee Russen, Wit-Russen, Bulgaren en Oekraïners bij
de beste acht.’’
Het aantrekkelijke van de sport vond ze altijd de combinatie van oefeningen
met muziek, applaudisserend publiek en het feit dat je op de mat steeds
meer kunt. ,,Als je begint ben je bang een knots op je hoofd te krijgen,
maar later kun je twee koprollen doen voordat je twee knotsen weer
opvangt.’’ Het onderdeel lint was haar favoriet. ,,De oefeningen lagen me,
je kunt er mooie bewegingen mee maken en het is het meest ritmisch en
sierlijk.’’
Haar leven gaat nu echt veranderen. Ze kan op stap met studiegenoten als ze
dat wil en is op zoek naar een kamer in Wageningen. ,,Ik mis het bewegen
wel, het bezig zijn; niet zozeer de oefeningen. Maar als ik het hier naar
mijn zin blijf houden denk ik niet dat ik in een zwart gat beland.’’
Yvonne de Hilster

Fotobijschrift:
Drievoudig nationaal kampioene ritmische gymnastiek Emmy van Montfoort:
,,Als je begint ben je bang een knots op je hoofd te krijgen, maar later
kun je twee koprollen doen voordat je twee knotsen weer opvangt.’’ | Foto
Guy Ackermans

Re:ageer