Organisatie - 11 juni 2009

NERTSEN

In Resource #29 wordt de nertsenhouderij en passant even vergeleken met een hond op een flat. Maar dit gaat me toch te ver. Een hond op een flat voor ons aller lol, gaan vergelijken met een nerts in een kooi voor de lol van een ander.
Bruno is door mij welbewust vanuit een asiel bij mij op de flat genomen, omdat ik opnieuw een hond wilde nadat ik na vijftien jaar over het verlies van mijn vorige hond heen was en ik nu eenmaal op een flat zit maar mijn zoektocht daaraan heb aangepast: hij mag niet blaffen als hij een paar uur alleen moet zijn en hij mag niet te groot zijn voor het geval ik hem moet dragen als hij oud of ziek is.
Mijn asielhond is vanaf zijn geboorte jarenlang mishandeld door vier bazinnetjes die hem onderling hebben doorgeschoven en is uiteindelijk door de laatste ‘ingeleverd’ bij het asiel. Daar heeft hij vier weken gebeten naar alles wat in de buurt kwam, heeft twee weken bloed geplast in zijn urine vanwege, ja, vanwege wat eigenlijk? Stress?
Sinds februari is hij bij mij, en hij is gegroeid tot een tophond. Lief, aanhankelijk, sociaal en een echte mensenvriend.
Hij heeft van mij vanaf het begin een andere naam gekregen, een nieuwe riem en een ligkussen, omdat hij de mand die ik had gekocht niet vertrouwde. Een nieuwe naam, een nieuw leven, nieuwe baasjes om je te plezieren en te gehoorzamen (want het blijft natuurlijk een hond). Bruno wordt door mijn kinderen behandeld als het jongste broertje, hij gaat mee in de trein, en hij mag mee naar hun werk.
En dat wil je vergelijken met nertsen in een kooi die worden gedood als ze mooi genoeg zijn? Als onze Bruno komt te overlijden mag Nederland van mij een dag plat ten koste van tweede Pinksterdag of wat voor dag dan ook waarvan half Nederland niet weet waar het over gaat. En al mijn kinderen zullen erbij zijn als hij wordt begraven naast mijn vorige hond. En ik zal janken, als niemand het ziet.
Schaam je Ferry, voor een dergelijk vergelijk.

Re:ageer