Organisatie - 5 maart 2009

‘NATUURLIJK, WAGENINGEN!’, ZEGT DE PREMIER

Dijkhuizen en Balkenende vinden elkaar op de landbouwfaculteit van de universiteit van Sao Paolo. In hun midden decaan Antonio Roque Dechen.
Dijkhuizen en Balkenende vinden elkaar op de landbouwfaculteit van de universiteit van Sao Paolo. In hun midden decaan Antonio Roque Dechen.

Foto: Jos van de Vooren

Premier Jan Peter Balkenende en minister Camiel Eurlings bezochten afgelopen week Brazilië met een Nederlandse handelsdelegatie én Aalt Dijkhuizen. De bestuursvoorzitter van Wageningen UR hield op verzoek een dagboek bij. ‘Aan deze mensen uitleggen waarom ook Wageningen UR hier aan tafel zit, is natuurlijk scoren.’

Zondag 1 maart. Vroeg opstaan voelt op de zondagochtend toch anders dan door de week. Maar goed, het vliegtuig naar Brazilië wacht niet. Onderweg goed kunnen netwerken met de bazen van bedrijven en organisaties waar we vanuit Wageningen UR relaties mee aan het leggen zijn, zoals KLM, de baggersector en de top van VWS.

Maandag 2 maart. ’s Avonds is het trade-dinner met vijfhonderd vertegenwoordigers van bedrijven en organisaties die iets met Nederland hebben. Bij de receptie vooraf heb ik me strategisch opgesteld bij de ingang. Balkenende was nog niet binnen of hij zag me staan, gaf me een hand en zei ‘natuurlijk Wageningen!’.
We kregen een pilsje aangereikt en bleven uitgebreid staan praten. Hij was goed voorbereid en vond het fantastisch ons hier aan te treffen. Ons Latin America Office kunnen introduceren en al mooi wat punten op mijn lijstje kunnen aanstippen. Mijn aanpak bij zoiets is ze even kort te noemen met de afspraak dat ik ze nog wel even op een rijtje zet en ze hem via zijn SG zal doen toekomen. Dat werkt goed. Hoeft hij ze niet te onthouden, en het geeft mij nadien een mooie ingang.
Bij het diner had ik de eer aan de hoofdtafel aan te mogen schuiven. Met Balkenende, Eurlings, de ambassadeurs en een paar CEO’s, waaronder Hartman van KLM en Bakker van TNT. Alleen al aan deze mensen kunnen en mogen uitleggen waarom ook Wageningen UR daar aan tafel zit, is natuurlijk scoren. Wat je dan ook eet, alles smaakt.
Bij Balkenende een goed gehoor kunnen vinden voor het belang van innovatie in ons domein, voor het naar Wageningen halen van de president van Chili als die in mei op staatsbezoek komt en voor het belang om samen op te trekken in Afrika. Balkenende belooft dit laatste bij zijn afscheidstelefoontje met Lula aan de orde te stellen. Het kon minder, zou een Groninger zeggen.
Zes uur Nederlandse tijd kan ik het bed in. ‘Natuurlijk, Wageningen’, daar viel ik mee in slaap.

Dinsdag 3 maart. De campus van de universiteit van Sao Paulo is een oude koffie- en katoenplantage, werkelijk schitterend. Hier huist ook ons Latin American Office. Om half twee stond de oranje bus voor en stapten de premier, ondernemers en Nederlandse pers uit. Peter Zuurbier en Jos van de Vooren geven een uitstekende presentatie over ons werk in Zuid-Amerika. In een ander zaaltje volgt een expert meeting over bioethanol. Balkenende reageert soepeltjes en gevat.
In weer een andere zaal geeft de premier zijn inleiding. Veel belangstelling, zeker vijfhonderd mensen onder wie studente Sulimar Cook die hier vanuit Wageningen de arbeidsomstandigheden van suikerrietkappers bestudeert. Zeer relevant.
Balkenende benadrukt dat voedsel, energie en klimaat in nauwe samenwerking met internationale overheden, bedrijfsleven, ngo’s en kennisinstellingen moeten worden aangepakt. Meerdere malen worden we in zijn verhaal als voorbeeld gesteld.
Zo, zei hij me na afloop, dat was weer een stukje gratis reclame voor jullie. Maar, zei hij er achteraan, ik meen het ook echt. Jullie doen het gewoon heel erg goed. Welnu, een groot compliment voor ons allemaal. Morgen ga ik uiterst voldaan weer het vliegtuig in. ‘Natuurlijk Wageningen’, die hou ik erin.

Re:ageer