Organisatie - 14 februari 2011

My sweet Valentine

Met zo'n internationale gemeenschap als die van Wageningen UR is het onvermijdelijk dat Cupido zijn pijlen af en toe ook transnationaal afvuurt. Drie stelletjes over culturele verschillen. 'Lianne wil alleen maar bloemen.'

14-Lianne-en-Obinna-midden-.jpg
 
Lianne Mulder en Obinna Okafor
Hij: Nigeria, master student Environmental Sciences
Zij: Nederland, Internationale Ontwikkelingsstudies

Obinna: 'We werden in Forum aan elkaar voorgesteld door een gezamenlijke vriend.
Lianne: 'Ik was meteen verliefd, maar ik was zijn naam vergeten dus ik had het tegen vriendinnen steeds over 'mr. Nigeria'. Een maand later kwamen we elkaar toevallig tegen op een feest van de universiteit. We dansten daarna de hele avond verder in de International Club. Vanaf dat moment was het raak.'
Lianne: 'In het begin was de taal soms een probleem, we spreken allebei goed Engels maar soms kun je toch niet helemaal het woord vinden dat je bedoelt. Dan pakten we Google Translate erbij.'
Obinna: 'Lianne wil me altijd een welkomskus geven, ook wanneer we afspreken in  het openbaar. Dat doe je niet zo snel in onze cultuur. Ik voel me daar niet gemakkelijk bij.'
Lianne (giechelend): 'Hij wordt dan heel verlegen. Maar hij heeft er mee leren leven.'
Obinna: 'We hebben ook verschillende eetgewoontes.
Een bord soep, brood of salade kan Lianne al "eten" ­noemen. Maar ik moet toch echt wel iets stevigs eten. Liefst met vlees en rijst erbij.'
Lianne: 'En, oh ja, thee. Nog zoiets.'
Obinna: 'Drie keer een zakje in warm water dopen is voor Lianne al thee.'
Lianne: 'Ha ha, zijn thee is pikzwart, met veel melk en suiker. Walgelijk.'
Obinna: 'Ik voorzie dat we ook over langere tijd nog steeds een stel zijn. Ik plan mijn toekomst rond Lianne.'
Lianne: 'Eigenlijk is het gemakkelijk. Ik wil best naar Afrika en Obinna wil best hier blijven. Mijn ideaal is 's zomers in Nederland en 's winters in Afrika. Maar het wordt misschien lastig om werk te vinden dat daarbij past.'
Lianne: 'Op Valentijnsdag is Obinna helaas voor drie maanden naar Nigeria. Maar we gaan skypen'
Obinna: 'Anders zou ik bloemen hebben gekocht.  Daar houdt ze van, daar moest ik ook even aan wennen. In Nigeria willen vrouwen dure kleren of sieraden. En als je ze meeneemt naar een restaurant, nodigen ze vaak hun vriendinnen ook uit. Op jouw kosten. Om je liefde op de proef te stellen. Lianne wil alleen maar bloemen.'
Lianne: 'Alle bloemen die ik van hem krijg droog ik, om ze te bewaren.'
 
Nanine Gieles en Jose Lozano
Hij: Colombia, PhD Nematologie
Zij: Nederland, master Nutrition & Health

Nanine: 'Ik kwam twee jaar geleden terug van een reis naar Mexico en was nog helemaal enthou­siast over de cultuur daar. Daarom nam een vriendin me mee naar salsales. Dat leek wel wat.'
Jose: 'Tja. Ik geef salsalessen hier in Wageningen en kreeg plotseling een heel bijzondere leerling. Het klikte en van het een kwam het ander.'
Nanine: 'Een relatie met de salsa-instructeur. Heel cliché eigenlijk.'
Jose: 'Dat we allebei hier studeren was gewoon toeval.'
Jose: 'Ik woon al zeven jaar in Nederland, dus ik ben al aardig gewend aan de gewoonten en gebruiken hier. Bovendien ben ik niet de typische Colombiaan. Mijn moeder was net als veel Nederlanders ambitieus, punctueel, direct en kritisch. Dus ik kon hier best wennen.'
Nanine: 'Tegelijkertijd ben ik niet de typische Nederlander. Ik ben easy going en ben niet erg gestructureerd. We hebben dus behoorlijk wat gemeen met elkaar.'
Jose: 'We ontmoeten elkaar ergens halverwege.'
Nanine: 'Over de toekomst hebben we nog niet zo goed nagedacht.'
Jose: 'Ik woon inmiddels al zo lang in Nederland dat ik niet een sterke behoefte heb om weer terug te gaan. M'n vrienden, mijn netwerk, ik heb het allemaal hier. Alleen voor m'n familie zou ik misschien terug willen.'
Nanine: 'Colombia moet een heel mooi en leuk land zijn. Ik zou het niet erg vinden om er een paar jaar te wonen.'
Jose: 'In Colombia hebben we zoiets als Valentijnsdag, maar dan in september. Een dag die is gewijd aan vriendschap en liefde.'
Nanine: 'Maar dat komt echt uit jullie cultuur. Met dat Angelsaksische Valentijnsdag heb ik niet veel. Waarschijnlijk gaan we het toch vergeten.'
 
Ties Huigens en Nina Fatouros
Zij: Duitsland (met Griekse vader), postdoc Entomologie
Hij: Nederland, postdoc Entomologie

Ties: 'Tien jaar geleden deed ik als PhD-er onderzoek naar een sluipwesp waar Nina, toen nog als gastmedewerker vanuit de vrije universiteit in Berlijn, aan kwam meedoen. Zo leerde ik haar kennen.'
Nina: 'Inmiddels zijn we al negen jaar bij elkaar en hebben samen twee fantastische dochters. Lisa van vier en Hanna van een.'
Ties: 'En we werken nog steeds samen bij Entomologie. We zijn allebei postdoc met een Veni-subsidie.'
Ties: 'De Duitse cultuur ligt vrij dicht bij de Nederlandse. Maar je kunt nog wel wat zien van haar Griekse genen. Nina is vrij emotioneel. Bijvoorbeeld met experimenten. Ze kan snel ongeduldig worden, of is juist heel blij als het goed gaat.'
Nina: 'Ik zit snel op de kast.'
Ties: 'Voetbal is wel een probleem.'
Nina: 'Met twee broers ben ik heel fanatiek. Als Nederland vorige zomer in de finale tegen Duitsland had gestaan, was ik in Berlijn gaan kijken.'
Nina: 'Een professor in Berlijn wilde me graag als promovendus, maar het feitelijke werk mocht ik hier in Wageningen doen. Dat was geweldig.'
Ties: 'In het begin sta je open voor allerlei opties, maar nu zijn we redelijk gesetteld in Wageningen. Met allebei een contract voor nog drie jaar. Alleen als zich een hele mooie kans aandient, gaan we hier weg.'
Ties: 'Met Valentijn hebben we niet zoveel. Dat is volgens mij meer wat voor jonge stellen.'
Nina: 'We hebben ook geen trouwdag. We zijn niet zo van de rituelen.'
Ties: 'Ik ga liever op een andere dag spontaan iets leuks doen.'   

Re:ageer