Wetenschap - 30 mei 2002

Muizenissen

Marcel Hoefnagel, post-doc Proceskunde

We zijn blijkbaar wegwerponderzoekers waar ook nog statiegeld op zit. Werknemers in tijdelijke dienst mogen deelnemen aan de ouderschapsverlofregeling. Dat heb ik als postdoc dan ook gedaan. Maar nu ik, een paar maanden voor het aflopen van mijn contract, een nieuwe baan heb gevonden, blijkt er een adder onder het gras te zitten. Wie zijn contract niet uitdient, moet het genoten ouderschapsverlof terugbetalen. Zelfs wanneer je zelf geld hebt gevonden om hun contract te verlengen en dat contract nog maar vier maanden loopt. Ik zou dus drie maanden salaris terug moeten betalen als ik een andere baan accepteer.

En dat terwijl het merendeel van het universitaire onderzoek wordt uitgevoerd door onderzoekers met een tijdelijke aanstelling, aio's en post-docs. Hoe graag de meesten van hen het ook zouden willen, hun tijdelijke aanstelling wordt slechts zelden omgezet in een vast dienstverband. Dus zijn we gedwongen om continu uit te kijken naar een andere baan.

Door deze regeling wordt de arbeidsmobiliteit ernstig belemmerd. Ouderschapsverlof is eigenlijk alleen weggelegd voor werknemers in vaste dienst.

Het is onbegrijpelijk dat de universiteit zo omgaat met haar belangrijkste productiekrachten.

Re:ageer