Student - 24 maart 2016

Mortierstraat 14B - Vrolijke noot

tekst:
Liza van Kapel

Wat voorafging: Hoewel hij al een tijd in het huis woont en zorgt voor gezelligheid, weten de huisgenoten nog steeds weinig over Filippo.

De kroeg was warm en benauwd. Filippo hing zijn jas op, terwijl Bianca naar de bar liep. Hij plofte neer aan een tafeltje dat goed zicht bood op het podium. Het drumstel deed hem terugdenken aan de tijd in Italië dat hij nog speelde en optrad. In Wageningen had hij nog niemand gevonden om die hobby mee te delen en had hij ook nog niet het lef gehad daar iets aan te doen. Bianca schoof aan en zette twee glazen bier op tafel.

Why are we here again?’ vroeg hij, terwijl hij zijn ogen losrukte van het drumstel. ‘Ik weet dat je van muziek houdt, dus een open mic leek me leuk! En misschien kun je nog wat laten horen...’ Daar was hij dus al bang voor. ‘No way! I don’t really play anything anyway.’ Hij miste dan misschien wel zijn muziek, maar hij had er geen behoefte aan dat zijn huisgenoten zich met alles bemoeiden.

Bianca drong niet aan en samen luisterden ze naar de optredens. Ze zag vanuit haar ooghoek dat Filippo met alle nummers meetikte op tafel, maar zei niks. Totdat ze het gesprek opving van een groepje naast haar: ‘Daan komt niet? Maar we hebben een drummer nodig!’ Ze draaide zich om en zag een paar mensen staan, duidelijk gestrest. ‘Sorry’, zei Bianca, ‘maar ik hoorde toevallig wat jullie zeiden en mijn vriend hier is een geweldige drummer!’

Filippo keek geschrokken op en maande Bianca tot stilte, maar de groep kwam al enthousiast op hem af en voor hij het wist werd hij het podium opgesleept. Waarom deed hij dit? Hij had al zo lang niet meer gespeeld. Nerveus ging hij zitten en hij probeerde de trillende stokjes stil te krijgen. Hij tikte aarzelend af en taste voorzichtig de beat af, die hij na een aantal maten te pakken kreeg. Eenmaal bij het refrein, werd hij door de muziek meegevoerd en raakte zijn hoofd leeg.

Het optreden was voorbij voor hij er erg in had, en toen hij met een big smile het podium afliep, kwamen er een paar mensen op hem af. ‘Dat was niet slecht! We zijn nog op zoek naar een drummer, heb je interesse?’ Hij zocht met zijn blik Bianca. Die beantwoordde zijn vragende blik met een opgestoken duim.


Re:ageer