Student - 24 september 2015

Mortierstraat 14B Grebbeberg

tekst:
Rob Ramaker
6

Wat voorafging: Derk heeft sinds zijn coming-out nog niet veel serieuze relaties gehad met jongens. Gelukkig is sport altijd een goede uitlaatklep

Mortierstraat wall.jpg

Het was de eerste Shout-borrel van het jaar en zongebruinde jongens en meiden vertelden over hun vakanties. Zelf zat Derk met zijn hoofd nog elders toen Jelle, een jongen die hij vaag kende, hem aansprak. En voor hij het wist zat Derk zoals altijd weer uit te varen over zijn huisarts. ‘Die gast zat dus alleen naar zijn scherm te kijken, wilde me eigenlijk niet onderzoeken en dan ineens riep hij : Je hebt een runner’s knee, twee maanden rust. Dat is toch ongelooflijk?’

Jelle trok een rimpel. ‘Maar had hij ongelijk dan?’
‘Dat is niet het pu – unt’, zei Derk. ‘Het gaat om die lompheid. Ik bedoel, mijn hele marathondroom ligt in duigen. Ik kan wel janken.’

Jelle haalde zijn handen door zijn haar. ‘Maar hij kon je niet helpen?
Derk snoof. ‘Hij zei dat ik maar moest gaan zwemmen, of wielrennen.’

Het gezicht van Jelle klaarde op. ‘Je moet gewoon een keer mee komen fietsen. Als je teleurstelling weg is, vind je dat hartstikke leuk. En ik beloof het rustig aan te doen.’ Derk ontdooide. Werd er nu met hem geflirt?

Een week later wachtte Derk – met geleende fiets - bij de Haarweg. Van een afstand zag hij Jelle met fietshelm enthousiast naar buiten komen.
‘Heb je er zin in?’ zei Jelle en gaf Derk een enthousiaste hug.

De eerste kilometers richting Grebbeberg hield Derk zijn fietsmaatje goed bij. Wel verloor hij soms het ritme; wat voelde alsof zijn benen in de knoop raakten. Soms keek zijn ‘kopman’ om en stak zijn duim op. Na een kilometer of tien maalden Derks voeten opeens in een lekkere cadans. Hij voelde dezelfde roes als bij het hardlopen en haalde Jelle zelfs in. Op de terugweg over de dijk had Jelle moeite met volgen. Vanuit zijn ooghoeken zag Derk dat Jelle vastbesloten was zich niet te laten kennen. Telkens kwam hij uit het zadel en haakte weer aan. Toen Wageningen in zicht kwam, remde Jelle plotseling en stapte af. Derk draaide zich om en zag hoe de jongen zijn fiets aan de kant gooide en in het weiland stond te kotsen. Toen Derk was afgestapt, zat Jelle tegen een paaltje geleund. Derk ging er naast zitten. Een knalrode, zwetende Jelle legde zijn hoofd op Derks schouder.

‘Echt leuk dit, moeten we vaker doen’, zei Derk. Jelle lachte er proestend om. ‘Nee, dít niet,’ zei hij, knipoogde en pakte Derks hand.

Re:acties 6

  • Olaf Hartman

    Als je het niet leuk vindt moet je het gewoon niet lezen. Bij ons in het studentenhuis is het echt een hype. Wij vinden het juist wel geinig. Goed, beetje oudbollig misschien maar dat kneuterige is wel leuk.

    Reageer
    • JH

      Jij vindt zeker ook dat je niet mag zeggen dat een voetballer niet goed is, als je het zelf niet beter kan?

  • Ella vogels

    ik lees het juist altijd als eerste..erg leuk

    Reageer
  • UR

    Het wordt tijd dat "Het Land van UR" weer terugkomt.

    Reageer
  • Tom

    Blij te horen dat ik in ieder geval niet de enige ben...

    Reageer
  • JH

    Daarbij heeft het ook meer het niveau van een weekblad voor tienermeisjes..
    Kortom, helemaal mee eens Tom!

    Reageer
  • Tom

    Zijn er mensen die deze column volgen???
    Resource is een leuk boekje, maar Mortierstraat 14B vind ik keer op keer paginaverspilling. Er moet toch wel wat beters te verzinnen zijn dan dit? Inmiddels loopt deze column al bijna drie jaar (57 aflev./21 Resources per jaar). Eén aflevering behaalde nog wel de top 10 van meest gelezen artikelen in 2013, maar komt daarna niet meer terug in de statistieken (volgens mij)...
    Kom op Resource, tijd voor verandering!!!

    Reageer

Re:ageer