Student - 7 april 2016

Mortierstraat 14B - Don’t tell mum

Wat voorafging: Derk is al een tijdje volledig uit de kast met zijn nieuwe vriend Jelle. Hoewel, volledig...?

grootplaatje mortier.jpg

Eindelijk begon Derk een beetje wakker te worden. De koude douche friste zijn brakke hoofd flink op. Vanwege zijn sportieve leven dronk hij nauwelijks alcohol. Zijn uitspatting van gisteren hakte er dan ook behoorlijk in. Met Jelle was hij naar het Don’t tell mum-feest van Unitas geweest en flink losgegaan. Verbaasd zag hij een oranje stroompje in het douchputje verdwijnen. Het thema van het feest was I got stuck in a fairytail en Jelle – zelf verkleed als Aladdin – had hem overgehaald om als de gelaarsde kat te gaan. Blijkbaar had hij niet de moeite genomen bij thuiskomst de schmink van zijn gezicht te wassen.

In zijn badjas ging Derk naar de keuken, waar de frituuravonturen van Willem-Jan nog nadrukkelijk te ruiken waren. Met een zucht schoof hij de frituur, de vieze borden en de openstaande pot mayonaise aan de kant en begon een ontbijtje te maken. Derk had vanochtend gelukkig vrij. Eigenlijk gold dat niet voor Jelle, maar tot Derks verrassing had die toch nog naast hem gelegen vanmorgen. Hij was waarschijnlijk door zijn wekker heen geslapen.

Derk kon een grijns niet onderdrukken. Ik zit echt een beetje vast in een sprookje, dacht hij. Jelle en hij waren nu al twee maanden officieel bij elkaar en bijna iedereen had hem geaccepteerd. Gewapend met een grote kop koffie, een glas sinaasappelsap en twee tosti’s ging hij terug naar zijn kamer. Eens zien hoe Jelle eraan toe is, dacht hij.

Jelle zat rechtop in bed en keek op van zijn telefoon. ‘Kijk eens wat ik voor je heb: je ochtendmedicatie’, zei Derk en overhandigde hem het ontbijt. ‘Bedankt! Je bent de beste’, zei Jelle.

Met een serieuzere toon ging hij verder. ‘Derk, heb je eigenlijk je ouders al eens verteld dat je op mannen valt?’ Bij het zien van Derks vragende blik gaf Jelle zijn telefoon. Op het scherm was een foto van Don’t tell mum te zien waar Jelle en hij zoenend op stonden. Hij was getagd. Zijn ogen schoten naar de allereerste reactie. ‘Derk, wat is dit in vredesnaam?! We moeten hoognodig praten!’ Afzender: zijn moeder.


Re:ageer