Student - 24 februari 2016

Mortierstraat 14B - Achterbaks

tekst:
Rob Ramaker

Wat voorafging: Vera heeft een relatie met Robby wanneer oude vlam Ruben zich weer meldt. Doordat ze niet kan kiezen, ontstaan pijnlijke situaties.

mortierstraat 14b.jpg

Gedesoriënteerd liet Vera zich meevoeren door de mensenstroom in winkelcentrum Hoog Catharijne. Buiten miezerde het. Bovendien bleek ze de route niet goed te hebben onthouden, zodat ze onmiddellijk verdwaalde. Haar telefoon bracht geen redding; Google Maps liep altijd vast.

Terwijl Vera ronddwaalde, bonkte het hart in haar keel. Ze had met Ruben afgesproken dat dit hun eerste echte date zou zijn. In Utrecht, want ze wilde Robby of zijn vrienden niet tegen het lijf lopen. ‘Een dagje shoppen met mijn moeder’, had ze tegen de anderen gezegd.

Wat een achterbaks gedoe, dacht ze. Dat ik ooit nog zo zou rondsluipen en liegen. En dit was slechts het laatste van alle onaangename dingen die ze deze maand over zichzelf ontdekte.

Na een minuut of tien moest ze toegeven compleet te zijn verdwaald. Ze vroeg de weg aan een bejaard vrouwtje en bleek aan de verkeerde kant van het centrum te zitten. Haastig draaide ze zich om.

Terwijl ze voort beende, overspoelden de twijfels haar weer. Nu ze Robby een tijd kende, raadde ze vaak zijn gedachten en vulden ze elkaar moeiteloos aan. Hij was lief, maar niet echt attent of verrassend. En dus werd hun relatie voorspelbaar en hingen ze geregeld verveeld op de bank. Ondertussen stak Vera een brug over en dook weg voor een zwalkende fietser. Maar was Ruben zoveel leuker? Misschien snakte ze gewoon naar iets spannends, iets nieuws. En Ruben had haar al eens laten zitten. Ze kon geen reden verzinnen waarom hij nu wel te vertrouwen zou zijn. In dit kringetje draaiden haar gedachten rond, zonder tot bedaren te komen.

Ze sloeg rechtsaf bij het standbeeld dat de bejaarde vrouw had beschreven en stond opeens voor het juiste café. Door de ruiten kon ze Ruben zien zitten, onderuitgezakt en spelend met een bierviltje. In paniek deed ze een paar stappen opzij zodat hij haar niet zag. Met een schok stond ze weer in de realiteit. Waar was ze in hemelsnaam mee bezig? Rondsluipen door een vreemde stad, op weg naar een jongen die ze nauwelijks kende. Zonder om te kijken, liep ze weg richting station.

‘Ik kom niet’, appte ze in de trein. ‘Dit was een vergissing. App me maar niet meer.’ Ze verwijderde hun hele appgeschiedenis. Er kwam geen reactie. Opgelucht stak ze haar telefoon in haar zak, waar hij toch begon te trillen. Vijf appjes. Van Robby. Toen ze die las, voelde ze tranen prikken in haar ogen. ‘Laten we een weekendje weggaan. Ik wil je laten weten hoe speciaal ik je vind.’


Re:ageer