Wetenschap - 1 januari 1970

Misstand der horden

Misstand der horden

Misstand der horden


Begrijp me goed. Het was niet de geest van opstandigheid waardoor ik een
hekel had aan de jaren tachtig. Dat de opstandigen allemaal linkse
bloemenkinderen waren, daar had ik moeite mee. Wat me overeind hield was de
stille hoop op een kentering. Een conservatieve morgen.

Voor mijn geestesoog zag ik mezelf al de Rechtse Studentenbeweging
aanvoeren. Krachtdadig leiding gevend aan demonstraties voor de afschaffing
van Vrouwenstudies en volleybal, meer commerciële TV-stations op de kabel
en het recht een uniform te dragen tijdens college. Revolutie! Rook. Vuur,
geschreeuw. Het nerveuze klapwieken van helikopters. Met de megafoon op de
barricades. ,,Verlaat het bestuursgebouw, hippies. Jullie zijn omsingeld.''

Het pakte anders uit. Er kwam geen rechtse opstand, want er kwam helemaal
geen opstand. De opstandigheid is dood, realiseerde ik me dinsdag toen
Wageningse studenten in de Leeuwenborch actie voerden tegen de nieuwe
bacheloropleidingen. Gooiden ze ruiten in? Neen. Verbrandden ze stropoppen
die onderwijsdirecteur Aad Van Tilburg moesten voorstellen? Neen.

In plaats daarvan droegen ze T-shirts met letters erop zodat ze gezamenlijk
zinnen konden vormen. Zoals ‘BEZINT EER GIJ BEG’ (de I had zich verslapen,
de N voelde zich niet lekker en de T had mondeling). Aan slagzinnen als
‘COMMUNICATIEWETENSCHAPPEN ROT OP’ hebben de boze studenten zich om
numerieke redenen maar niet gewaagd.

Het gaat niet goed met onze studenten. Ze missen iets. Het ontbreek ze aan
discipline, vastberadenheid, richting. Wat ze nodig hebben is een sterke
man om ze te leiden. |

Wilhelm Koert

Re:ageer