Organisatie - 1 januari 1970

Minder tijdschriften in bibliotheek

Wageningse wetenschappers kunnen bij de universiteitsbibliotheek vanaf 1 januari 2005 niet meer beschikken over de helft van alle 1600 wetenschappelijke tijdschriften van uitgever Elsevier. De meest gebruikte tijdschriften van de uitgever blijven wel beschikbaar

De Nederlandse universiteitsbibliotheken hebben samen onderhandeld over een nieuw contract met Reed Elsevier. Het huidige contract geeft wetenschappers van Nederlandse universiteiten toegang tot alle circa 1600 wetenschappelijke tijdschriften van de uitgever. Elsevier wilde dat contract voortzetten, maar vroeg daarvoor - net als in het aflopende contract - wel een jaarlijkse prijsverhoging van vijf procent. De universiteiten wilden niet akkoord gaan met de prijsverhoging en hebben met Elsevier afgesproken dat de bibliotheken alleen toegang krijgen tot de vijftig procent meest gebruikte tijdschriften. Andere uitgevers hebben de universiteiten geen prijsverhoging in rekening gebracht.
Tot de 800 tijdschriften is gekomen door voor iedere universiteitsbibliotheek te bepalen welke kerncollectie van tijdschriften 75 procent van het gebruik vertegenwoordigt. In Wageningen zijn dat 176 tijdschriften. De kerncollecties van alle universiteiten bij elkaar omvat 800 tijdschriften. Volgens de uitgever zorgt deze combinatie van tijdschriften van alle universiteitsbibliotheken ervoor dat voor Nederlandse wetenschappers 90 procent van de artikelen die zij nu opvragen ook in de toekomst toegankelijk is.
Welke tijdschriften niet meer toegankelijk zullen zijn is nog niet duidelijk volgens Ger Spikman van de bibliotheek van Wageningen UR. Overigens blijft het aantal toegankelijke tijdschriften groter dan in de periode voor het jaar 2000. Toen had Wageningen UR abonnementen op ongeveer 400 tijdschriften van Elsevier. Vanaf 2005 blijft minimaal het dubbele aantal toegankelijk. De gezamenlijke universiteiten studeren bovendien op de mogelijkheid om via pay-per-view ook een deel van de tijdschriften toegankelijk te maken die buiten de overeenkomst vallen.
‘Dit hoeft geen ramp te veroorzaken’, reageert Spikman. ‘Zo’n 150 tijdschriften zijn dit jaar nog door geen enkele Wageningse wetenschapper geraadpleegd, die zal niemand missen. Tijdschriften die we echt nodig hebben, kunnen we altijd via een eigen abonnement opnemen in ons bestand. Maar wij kunnen niet garanderen dat alle tijdschriften die wetenschappers willen hebben ook toegankelijk worden. Dat is jammer. Dankzij de oude overeenkomst hadden onze wetenschappers ook toegang tot bladen die wij voor die tijd niet hadden omdat ze een te klein deel van onze organisatie interessant waren. Denk aan medische en sociaal-economische tijdschriften.’ Als er toch belangrijke gaten in het tijdschriftenaanbod vallen, kan Wageningen er ook nog voor kiezen de prijsverhoging tocht te betalen.
Spikman schat dat Wageningen UR abonnementen heeft op 10.000 tijdschriften en databanken. Samen kosten de abonnementen 2,9 miljoen euro. De weigering van de universiteiten om akkoord te gaan met de voorgestelde prijsverhoging past in een al jaren durende strijd tussen uitgevers en universiteiten. Veel onderzoeksinstellingen storen zich aan de opstelling van Elsevier. De uitgever heeft de prijzen voor de abonnementen de afgelopen jaren fors verhoogd en boekte vorig jaar een winstmarge van dertig procent op de wetenschappelijke tijdschriften. De universiteitsbibliotheken vinden het wrang dat ze steeds meer geld moeten betalen voor tijdschriften die worden volgeschreven door hun eigen onderzoekers. / KV

Re:ageer