Student - 7 april 2016

‘Mijn moeder stuurde een koffer vol Sultana’s’

tekst:
Milou van der Horst

Wie? Kimberly Linde, masterstudent Voeding en gezondheid
Wat? Thesisonderzoek naar vitamine A-tekort bij kinderen
Waar? Telemu, Nigeria

Vitamine- en mineralendeficiënties kunnen het beste worden opgelost via voedsel dat mensen al verbouwen en eten. Voor het project waar ik mijn thesis deed, zijn twee crèches opgezet. Daar verzorgden we voor 250 kinderen 6 dagen per week ontbijt en lunch om te kijken of we hun vitamine A-tekort konden verminderen met gele cassave. Veel Afrikanen eten al witte cassave.

28-HEW 3.JPG

Het was de bedoeling dat ik in de eindfase van het project zou komen, maar het zat nog in de beginfase en ik heb vooral geholpen om alles op te zetten. Ik kan heel snel enthousiast worden en dan het leiderschap op me nemen, maar hiërarchie bleek daar heel belangrijk. Als student sta je onderaan de ladder. Uiteindelijk ben ik langzaam gaan samenwerken met de projectleider en projectmanager. De typisch Nederlandse schema’s, planningen en lijstjes kwamen goed van pas.

Het was pittig. Om zes uur werd ik wakker van de koks die naast mijn kamer begonnen te koken voor de kinderen. Om zeven uur begon ik en om tien uur ’s avonds was ik klaar. Ik ben een perfectionist en kon het project niet goed loslaten, ook omdat we als team in één huis woonden, om de hoek van de crèches.

Het lokale eten viel erg tegen. Ze eten daar rijst of aardappels met een saus van voornamelijk rode peper. Ik kan niet zo goed tegen heet eten. Ze probeerden het minder heet te maken, maar dan kon ik het nog niet eten. Gelukkig had ik op aanranden van mijn begeleider voor de eerste maand noedels meegenomen. Uiteindelijk heeft mijn moeder een koffer vol Sultana’s gestuurd, die ik regelmatig telde om mezelf ervan te verzekeren dat ik genoeg had tot het einde.

28-HEW 2.JPG

Op een dag ging ik met een collega naar de markt. Ik bleef in de auto met halfopen raampjes wachten, terwijl hij nog wat spullen moest afrekenen. Hij had zijn sleutel meegenomen en zijn telefoon achtergelaten. Hij bleef erg lang weg en mensen werden steeds nieuwsgieriger en verzamelden zich rond de auto. Omdat ik blank was, wilden ze me allemaal aanraken door de open raampjes heen. Uiteindelijk belde er een andere collega om te vragen waar wij bleven. Toen zij doorhad dat ik daar alleen was, wist ze niet hoe snel ze mij moest ophalen. Later zei ze dat ik nooit op die markt had mogen zijn, voor mijn eigen veiligheid. Gelukkig is het allemaal goed afgelopen.’


Re:ageer