Student - 12 december 2013

Mijn lichtend voorbeeld

tekst:
Nicolette Meerstadt,Albert Sikkema

Niets mooiers dan je te laten inspireren door een ander. Iemand die waarden vertegenwoordigt waar je zelf ook aan hecht en die daar uiting aan gaf op een manier die je bewondert. Maar laten we ons nog wel door anderen begeesteren in onze individualistische wereld? Jazeker. Vier Wageningers en hun lichtend voorbeeld.

licht1.jpg

Gilbert Atuga, student biotechnology uit Kenia. Voorbeeld: Martin Luther King. Amerikaanse dominee en voorvechter van burgerrechten in de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw. Na zijn bekende speech ‘I have a dream’, kreeg hij de Nobelprijs voor de vrede.

‘Martin Luther King leefde een eenvoudig leven. Hij had geen macht en weigerde het geld voor zijn Nobelprijs aan te nemen. Dat heeft hij aan burgerrechtenorganisaties gegeven. Toen ik op de basisschool zat begon ik stukjes uit de krant over hem te verzamelen. Ik plakte ze in een boek en gebruikte zijn uitspraken in mijn eigen opstellen. Wat me zo aansprak was dat hij nooit het onmogelijke vroeg. Voor je medemens zorgen kost niks en iedereen kan het. Toen ik ging studeren aan de Kenyatta universiteit was ik ontzettend verlegen en vooral met mijn studie bezig. Op een zeker moment werd de studentenraad opgeheven.

In eerste instantie accepteerde ik dat stilzwijgend, net als de rest. Maar langzaam kreeg ik het gevoel dat ik me ertegen moest verzetten, geholpen door de lessen van King. We vormden een groep die ijverde voor een nieuwe studentenraad, waarbij we alleen argumenten gebruikten, geen geweld. Uiteindelijk besloot ik me ook zelf kandidaat te stellen voor de nieuwe raad, hoewel ik daar eigenlijk huiverig voor was. MLK zegt dat de grootste tragedie bij sociale overgangen ‘niet het snerpende kabaal van de slechte mensen, maar de stuitende stilte van de goede’ is. Toen ik werd gekozen heb ik mijn verlegenheid van me afgeworpen en me het politieke proces eigen gemaakt.’ 



licht2.jpg
Martin Scholten, directeur van de Animal Sciences Group en Imares Inspiratiebron: Johan Cruyff , voormalig voetballer en voetbaltrainer, en Mick Jagger, zanger van de Rolling Stones.

‘Als leidinggevende heb ik geen managementboeken gelezen en ook nooit een managementcursus gedaan – ik ben dyslectisch. Maar als ik bij mezelf na ga: waar spiegel ik me aan? Dan zijn dat Johan Cruyff en Mick Jagger. Beiden hebben een enorm vermogen om prestaties te organiseren met de mensen om hen heen. Beide ken ik ze al sinds mijn jeugd. Het bijzondere van Cruyff is dat hij volledig vertrouwt op zijn intuïtie en dat hij van daaruit een beeld neerzet voor de toekomst. Daar herken ik me in. Daarbij kijkt Cruyff om zich heen: met welke mensen kan ik dat doel bereiken? Hij denkt creatief, komt met verrassende oplossingen en is daardoor onnavolgbaar voor een hoop mensen. Maar hij verstaat zijn vak.

Cruyff is mijn lichtend voorbeeld bij het human resource management: hoe bereik je met mensen resultaten? Mick Jagger is ijzersterk als organisator. Hij zorgt ervoor dat een groep eigenheimers een perfect optreden neerzet waarbij elk detail klopt. Hij is de choreograaf, hij is niet alleen de zanger, hij zet de show neer. Een documentaire over Jagger kan ik zo twintig keer bekijken. Hij is mijn inspiratiebron bij de bedrijfsvoering: elk detail moet kloppen, zonder dat je rigide wordt. 



licht3.jpg

Kevin Tromp, student Dierwetenschappen Inspiratiebron: Randy Pausch, professor Informatica aan de universiteit van Pittsburgh. Hij werd bekend door de manier waarop hij met de ziekte alvleesklierkanker omging. Zijn ‘Last lecture’ werd een hit op internet.

‘Vijf jaar geleden zag ik de ‘last lecture’ op internet. De professor die het college gaf was ziek en zou binnen een paar maanden doodgaan. Hij vertelde dat hij als kind een lijst had opgesteld van dingen die hij wilde doen. Al die dingen had hij bereikt. Hij werd hoogleraar, american football-speler, had geschreven voor een encyclopedie en werd vader. Ik vond dat ontzettend inspirerend. Veel mensen willen van alles doen, maar ze beperken zich tot één ding. Zelf doe ik ook van alles. Ik speel basketbal, ik geef training en ik studeer.

Laatst heb ik voor het eerst opgetreden als stand up comedian in Wageningen. Ik heb een blog over basketbal en ik ben bezig met mijn eerste boek. Ik heb een lijst die op mijn deur hangt. Soms komen er dingen bij, maar er gaat niks af. Ik wil ook nog graag een bedrijf starten, geen idee in wat. Het geeft een gevoel van voldoening als je zelf dingen maakt. Mijn lievelingsquote, ik weet niet van wie hij is: Hoeveel uur per dag maak je je eigen ding? En hoeveel tijd besteed je aan dingen die anderen hebben gemaakt, zoals tv?’


licht4.jpg

Chris Verweij, student Moleculaire levenswetenschappen Voorbeeld: Bisschop Dom Hélder Câmara, de rode bisschop. Câmara was een Braziliaanse bisschop die in de jaren zestig van de vorige eeuw opkwam voor de armen en verdrukten in Zuid-Amerika.

‘Câmara is een voorbeeld omdat hij de eerste was die de bijbel ook als sociaal economisch lesboek zag. Hij was niet bang om politiek en de bijbel naast elkaar te leggen. Bij hulp aan armen keek hij ook naar wat aan die armoede ten grondslag lag, het systeem dus. Een bekende uitspraak van hem is: ‘Als ik de armen brood geef, dan noemen ze me een heilige. Als ik vraag waarom de armen geen eten hebben, dan noemen ze me een communist.’

Ik ben zelf christelijk en links. Dat is blijkbaar een bijzondere combinatie want in beide kampen word ik raar aangekeken. De ideologie van Câmara stelt mij in staat om mijn religie en politieke overtuiging te verbinden. Ik ben lid van de SP en actief geweest bij de jongerenvereniging Rood. Daarnaast werk ik als kerkelijk vrijwilliger bij verpleeghuis Pieter Pauw. In 2011 ben ik met een humanitaire vloot naar Gaza gegaan. In die tijd heb ik wel stelling genomen in dat conflict. Maar waar het me vooral om ging is dat er een soort massale gijzeling is, omdat wereldmachten ruziën over grond. Maar het gaat om de mensen, die zijn het belangrijkst.’


Re:ageer