Wetenschap - 1 januari 1970

Mijke

Mijke

Mijke

Vorig jaar ben ik een jaartje gestopt met studeren. Voor de vrijwilligersorganisatie ICA ging ik tien maanden naar Zambia, samen met een vriendin. We gaven trainingen, bijvoorbeeld over hygiƫne, voorbehoedsmiddelen, en over hoe boeren zelf pesticiden kunnen maken van knoflook, rode peper en ui. We konden mensen ook al helpen door bijvoorbeeld de bijsluiter van zaaizaad te lezen en uit te leggen; veel mensen kunnen er immers niet lezen

Het viel me op hoe makkelijk ik mijn grenzen verlegde. Je voelt je vrij en denkt: mij kan niets gebeuren. Zo zou ik in Nederland nooit motor rijden; ik heb immers geen rijbewijs. Daar hebben we regelmatig op de motor rondgecrost. We hadden nauwelijks ander vervoer. Toch weet ik dat de meeste westerlingen die in de tropen omkomen, overlijden door een verkeersongeluk

Ook zou ik in Nederland niet met een dronken persoon meerijden, maar wat doe je als er maar oon auto langskomt... We stapten ook een keer in bij een man waar niets aan te merken was. Na tien kilometer rijden zaten we met hem te kletsen, toen hij ineens een enorme jerrycan bier onder zijn stoel vandaan haalde. Daar begon ie onder het rijden aan te lurken. We moesten nog maar een paar kilometer, dus dat laatste stukje zijn we met hem doorgereden

Toen we weggingen vroeg het ICA ons fondsen te werven voor de renovatie van een trainingscentrum waar ze jongeren leren timmeren, lassen en kippen houden. Daarom hebben we in Nederland een stichting opgericht, Kapini, naar het dorpje waar we zaten. We hebben allerlei organisaties aangeschreven en willen dialezingen geven om fondsen te werven. Tot nu toe hebben we oon afspraak bij een Rotary Club, maar de deadline voor reacties is nog niet gepasseerd, dus er kan nog meer komen. Verder zijn we bezig een boekje te maken met gedichten en verhalen over Afrika. We hebben veel mensen benaderd voor een bijdrage, ook bekende Nederlanders als een aantal prof-voetballers, Diewertje Blok - die wilde niet - en Tom Hofman. De Oegandese schrijver Mozes Isegawa heeft al een verhaal opgestuurd

Vorig jaar juli ben ik teruggekomen. De cultuurshock viel mee, maar dat komt misschien ook omdat ik twee maanden rust nam, zodat ik tijd had om alles goed te verwerken. Ik had nog geen programma, had ook geen zin om te gaan werken, en had me voorgenomen veel tijd te nemen voor mezelf. Dat heb ik gedaan

Begin oktober kwam ik erachter dat ik tuberculose had. Nu ben ik nog wel regelmatig moe, maar verder gaat het goed. En die moeheid kan ook wel komen omdat ik mijn studie weer helemaal moet opstarten

Re:ageer