Wetenschap - 14 maart 2002

Mensenwerk: Ryan Verplanke, tweedejaars doorstromer Milieuhygiëne

Mensenwerk: Ryan Verplanke, tweedejaars doorstromer Milieuhygiëne

'Ik heb iets met water denk ik'

Ryan Verplanke is altijd bezig met water. Van kinds af aan zwemt ze al fanatiek en ze is nu bezig met een afstudeervak over de troebele Kromme Rijn, die de Utrechtse grachten doet stinken. Aan zwemmen komt ze al een tijd te weinig toe. Na haar afstuderen gaat ze terug naar Zeeland. "Ik ben een zeemens", zegt ze zelf.

"Toen ik hier net kwam studeren moest ik veel uitzoeken. Het was bijvoorbeeld niet duidelijk voor welke vakken ik vrijstelling kreeg en je bleek je bijvoorbeeld al na vier weken aan te moeten melden voor examens. Dan merk je dat je nieuw bent ook al ben je al afgestudeerd", zegt Verplanke, gezeten op een rotanstoel op haar studentenkamer, als ze vertelt over haar eerste maanden in Wageningen. Ze studeerde Aquatische ecotechnologie aan het hbo in Vlissingen, een brede opleiding over allerlei aspecten van waterbeheer. "Ik merkte wel dat ik meer basiskennis had dan de andere studenten. Ik heb toch al stage gelopen en een opleiding afgerond." Ze moest wel wennen aan 's avonds studeren. "Op het hbo was ik van half negen tot vijf bezig met lessen en projecten. 's Avonds was ik vrij om te sporten."

Sporten blijkt voor de Zeeuwse Verplanke synoniem aan zwemmen. Ze doet al elf, twaalf jaar mee aan de Nederlandse Kampioenschappen op de sprintafstanden van schoolslag en vlinderslag en haalde altijd wel de laatste zestien. "Ik ben vanaf mijn zesde lid van een zwemvereniging. Je doet dan automatisch mee aan zwemcompetities. Als je ouder wordt, ga je meer trainen. Maar in verhouding tot wat ze 'in Nederland' trainden, zwommen wij maar weinig. Ik heb vroeger ook wel aan nationale selectietrainingen meegedaan. De andere meiden trainden twaalf uur per week, ik maar drie. Maar er waren gewoon niet meer uren vrij in ons zwembad." Wat haar wel opvalt, is dat er van haar generatie niemand meer aan de NK mee doet. "Velen houden zo rond hun zestiende op met zwemmen. Ik heb er altijd plezier in gehouden." School en nu studie zijn altijd voorgegaan, maar het stellen van prioriteiten vindt ze soms best moeilijk. "Ik zou wel vaker willen trainen. Ik zwem hier twee keer per week tussen de middag in het zwembad, maar als het druk is, kun je slecht doorzwemmen." Vrijdagavond geeft ze thuis in Zeeland trainen en zaterdagochtend doet ze met het gewest Zeeland aan krachttraining en zwemtraining. "De afgelopen twee, drie jaar heb ik nog echt vooruitgang geboekt. Als je ouder wordt, word je sterker. Het is wel belangrijk om op tijd rust te nemen. Gelukkig haal ik nog steeds de limiet voor de NK."

Verplanke vindt het zwemmen tussen de middag ook een fijne onderbreking van het werk aan het afstudeervak waar ze nu mee bezig is. Ze bekijkt in opdracht van het Hoogheemraadschap Stichtse Rijnlanden hoe het komt dat de Kromme Rijn zo troebel is. "Het afstudeervak is best vermoeiend. Het computermodel waar ik mee werk en de proeven gaan niet altijd goed", zegt ze, terwijl haar voeten spelen met de badslippers die ze aan heeft. Ze legt uit dat de grote hoeveelheid organische en anorganische deeltje die in het water rondzweven een probleem zijn voor de recreatie en de biodiversiteit. "Het veroorzaakt ook de stank van de Utrechtse grachten. Die worden namelijk gevoed door de Kromme Rijn."

Dat zowel haar studie als haar sport met water te maken hebben, kan haast geen toeval zijn. Lachend zegt ze: "Ik heb iets met water denk ik. Ik kom uit Breskens, mijn ouderlijk huis staat nog geen kilometer van het strand." Ze blijkt 's zomers in de haven van Breskens te trainen. "Je moet wel op je hoede zijn voor de boten in de haven." Ze doet in de zomer wel eens mee aan zwemwedstrijden in het open water die in Zeeland worden georganiseerd. "Maar voor mij zijn de buitenwedstrijden vooral een overbrugging naar het winterseizoen. Ik ben meer van het korte werk." De waterkwaliteit is meestal wel goed. "Er zijn zelfs twee zeehondjes in de Westerschelde gesignaleerd. Er zat er ??n in de haven, maar ik heb hem helaas nog nooit gezien."

Na haar afstuderen gaat ze bij het waterschap van Zeeuws Vlaanderen in Terneuzen werken. "Ik word medewerker waterkwantiteit. Maar ik kan het soms nog nauwelijks geloven dat ik al een baan heb."

Yvonne de Hilster

Ryan Verplanke: "Gelukkig haal ik nog steeds de limiet voor de Nederlandse Kampioenschappen zwemmen."

Foto Guy Ackermans

Re:ageer