Wetenschap - 25 april 2002

Mensenwerk: Ir Ingrid Hijman, beleidsmedewerker integrale beleidsvoorbereiding

Mensenwerk: Ir Ingrid Hijman, beleidsmedewerker integrale beleidsvoorbereiding

'Je moet wel voelsprieten hebben'

Haar kamer is op de derde verdieping van het bestuursgebouw. Netjes, zoals het een beleidsmedewerker betaamt. Ir Ingrid Hijman (30) was als student al bezig met beleidszaken en maakte er haar werk van. "Mijn hele leven hou ik al van organiseren; ik vind zelfs vergaderen leuk. Dat zullen niet veel mensen mij nazeggen."

Ingrid Hijman studeerde Rurale Ontwikkelingsstudies. Haar zesmaandsstage in Kameroen leerde haar veel over strategie?n en beleid. Ze zag hoe de vrouwenco?peraties daar ondanks de algemeen heersende idee?n over hun gebrek aan kansen om te kunnen functioneren, zelfs van de illegale regenwoudkap nog konden profiteren. Ze zijn heel innovatief; ze organiseren markten en verhuren gedeelten van hun huisjes aan de bosbouwers en vragen daar flink veel geld voor.

"Het was te kort. Maar wel veel geleerd daar!" zegt Hijman. "Bijzonder is dat juist de vrouwen zo creatief zijn, de mannen daar hebben dat helemaal niet. Ja, als een onderneming goed gaat en veel geld oplevert, willen ze het wel van de vrouwen overnemen."

Na haar terugkeer uit Kameroen werd ze voorzitter van de commissie studentenvoorzieningen, onderdeel van de universiteitsraad. "De enige commissie die werd voorgezeten door studenten. Dat was nog met Cees Karssen en Henk van den Hoofdakker. Moest je nog zeuren om je stukken. Ik heb nog meegeholpen aan de bezetting van de pedel." Ze lacht. "Ik weet niet eens meer waarover dat ging. Iets met het collegegeld, geloof ik."

Toen de universiteitsraad ophield te bestaan, werkte Hijman mee aan de oprichting van de studentenraad en de ondernemingsraad. Ze werkte al op het bestuursgebouw toen ze afstudeerde en bleef er als beleidsmedewerker, onder andere op de afdeling Onderwijs en Onderzoek. Ze ging er even uit, onder andere naar het Nuffic, maar kwam na de reorganisatie op het bestuursgebouw weer terug naar haar oude 'nest', als beleidsmedewerker.

"Ik mis Cees Veerman wel. Je voelde gewoon dat hij er was. Hij was 'de voorzitter' en dat straalde hij ook uit."

Hoe maak je beleid? Wie zegt wanneer: het moet veranderen?

Ze is even overrompeld door de vraag, maar probeert haar visie zo goed mogelijk weer te geven.

"Ja, wanneer zegt iemand: het moet anders? Je krijgt signalen. Dat er minder studenten komen. Dat studenten meer ge?nteresseerd raken in maatschappijgerichte vakken. Je ziet dat die opleidingen aan andere universiteiten ook groeien. En de burgers zijn kritischer, die willen niet alleen die technische snufjes. Ze vragen zich af wat het voor henzelf en de Derde Wereld betekent, wat de universiteiten doen. Die gegevens combineer ik, en dan is er iemand die dat opschrijft. Soms ik, soms iemand anders.

Je moet wel voelsprieten hebben. Je spreekt elkaar soms informeel; iemand zegt: ik heb een idee. Dan ga je vergaderen en dan begint dat idee te leven. Dan gaan meer mensen zich ermee bemoeien. Vaak is het niet eens een nieuw idee, maar iets dat al lang leeft maar nog nooit duidelijk is opgeschreven."

Is het zo simpel?

"Ja, zo simpel is het. Maar je moet er wel mee voor de dag komen."

Dan ben je voor veel zaken verantwoordelijk.

"Nee, dat is de raad van bestuur. Ik geef alleen maar advies. Ik hoop dat ik het nog een beetje fris en enthousiast doe. Soms is het wel eens goed om een paar na?eve vragen te stellen!"

Naast haar beleidswerk heeft ze zich nu op de 'We-day' (spreek uit: 'wiedee') gestort. "Ik ben bezig de mensen van WUR te motiveren om mee te doen op 4 juni aanstaande. Het is een soort sportdag, maar er gebeurt meer dan alleen sport. We hebben theatersport, vliegeren, wijnproeven op de Wageningse Berg; er is ook een zeskamp en kano?n. Er komen twee bands. En er is eten!" verklaart ze enthousiast. "Iedereen die meedoet, krijgt een consumptiebon. Het inschrijven is deze week al begonnen. Je kunt je individueel of als team inschrijven. Het evenement duurt van 12 tot 20 uur. En het wordt gezien als werk, dus niemand hoeft er vrij voor te nemen. Ik kan niet meedoen, want ik moet omroepen, zoals de uitslagen van de wedstrijden en zo. Ik zit de hele dag in de info-tent. Wel leuk hoor, want we hebben als commissie erg veel lol. Veel mensen denken dat beleidsmedewerker zijn saai is. Maar het is juist hartstikke opwindend! Je zit heel dicht op de dingen die gebeuren. Je hebt een beetje invloed. Dat is toch leuk?"

Lydia Wubbenhorst

Ingrid Hijman: "Veel mensen denken dat beleidsmedewerker zijn saai is. Maar het is juist hartstikke opwindend." | Foto Guy Ackermans

Re:ageer