Wetenschap - 26 september 2002

Mensenwerk: Fransel Maas en Sonja Scheffers, coördinatoren Boerengroep

Mensenwerk: Fransel Maas en Sonja Scheffers, coördinatoren Boerengroep

'Wie weet nog wat het boerenvak inhoudt?'

Het is een tijdje stil geweest, maar de Boerengroep en de Werkgroep Vrouwen in de Landbouw (WVL) zullen weer van zich laten horen. Althans, dat is het vaste voornemen van Fransel Maas en Sonja Scheffers, de nieuwe co?rdinatoren van de twee kritische groepen. "Er is te weinig van de grond gekomen de laatste jaren. Veel studenten kennen de groepen niet meer. Daar moet verandering in komen."

De Boerengroep en de Werkgroep Vrouwen in de Landbouw (WVL) vormen samen ??n kritische groep: Stichting Boerengroep. Vandaar dat Sonja Scheffers en Fransel Maas vanuit dezelfde locatie opereren. De een 22 uur per week, de ander 29 uur. En die tijd is hard nodig om nog enigszins toe te komen aan de kern van hun werkzaamheden: activiteiten opzetten. Dat werk sneeuwt volgens Fransel namelijk snel onder. "Elke dag moet er van alles gebeuren. Neem bijvoorbeeld de financi?le administratie. Je hebt de belastingen, de lonen, declaraties, je moet inboeken. Daarnaast heb je de samenwerkingsverbanden met allerlei organisaties. Als je niet oppast zit je de hele dag notulen te typen." Maar die diversiteit, vult Sonja aan, maakt het co?rdinatorschap ook aantrekkelijk. "Je bent eigenlijk eigen baas want je runt als het ware een bedrijfje. Dat is niet makkelijk, want je bent verantwoordelijk voor alles."

Inmiddels hebben de beginnende co?rdinatoren hun eerste maanden er opzitten. Dat betekende voornamelijk inwerken, maar ook werden ze verrast door een onverwachte bezuiniging. "Het is niet zo dat de universiteit ons niet aardig vindt, maar overal wordt structureel bezuinigd en bij ons dus ook. We moeten kijken hoe we zoveel mogelijk kunnen besparen zonder dat het gevolgen heeft voor de activiteiten. Minder kantoorkosten maken, minder kopi?ren geen uitbreiding van de bibliotheek. Want het kriebelt wel na die eerste maanden: we willen activiteiten organiseren."

Hoewel de naam Werkgroep Vrouwen in de Landbouw nostalgische gevoelens oproept en doet denken aan vrouwen die de straat opgaan om te protesteren tegen uitbuiting en onderdrukking, heeft het thema volgens Sonja allerminst aan relevantie ingeboet. "De innovators in de landbouw zijn vaak de vrouwen. Zij zijn het die alternatieven aandragen. Bijvoorbeeld om een camping te beginnen, of om biologisch te gaan boeren. Het onderzoek naar de rol van vrouwen staat nog steeds op de agenda." Bovendien vindt Sonja dat het thema emancipatie breder moet worden gezien. Het gaat ook om de positie van de man en hoe die bijvoorbeeld meer betrokken kan worden bij het gezin. "Gender werd vroeger nogal eenzijdig benaderd, met een feministische inslag. Zo van: >en dan hebben we ook nog mannen, maar die drinken toch alleen maar bier.= Dat is jammer. Mannen kijken gewoon anders tegen een bedrijf aan dan vrouwen en die bewustwording, dat is al een hele stap."

Ook de naam Boerengroep lijkt aan herziening toe, zeker bij een universiteit die niet langer een universiteit op klompen wil zijn. Fransel denkt daar genuanceerder over. "De Boerengroep heeft een naam opgebouwd die herkenbaar is. Vooral ouderen kennen hem nog. Waarom een andere naam, als je toch hetzelfde blijft doen?" Dat nieuwe studenten zich zouden laten afschrikken door de naam gelooft Fransel niet. "De activiteiten zijn de basis, die spreken zich wel rond. Niet de naam. Bovendien, welke kritische groep weet nu nog wel gemakkelijk mensen te trekken?"

Fransel zelf heeft overigens behoorlijk idealistische wortels. Bij Food Not Bombs probeert hij restvoedsel met publieksvriendelijke acties aan de man te brengen. Bij het Politiek Infocentrum scherpt hij zijn politieke mening en wonen in een woongroep is zijn manier van samenleven. Een deel van dat idealisme wil hij ook kwijt binnen de Boerengroep. "De boer is een vreemde voor de consument. Wie weet nog wat het boerenvak inhoudt? Studenten zijn op de universiteit dagelijks bezig met de productieketen, maar beseffen ze nog wel waar het eten vandaan komt?" Scheffers valt hem bij. "Voor velen is idealisme na?ef. Er wordt op afgegeven, alsof de gangbare wijze van denken zo goed is. Idealisten hebben we nodig."

Op concrete activiteiten hoeven studenten volgens Maas en Scheffers niet lang meer te wachten. Maas is enthousiast bezig met het opzetten van een cyclus over boerenbewegingen, terwijl Scheffers een rondleiding langs verschillende Nederlandse boeren organiseert voor MSc-studenten. En voor wie echt niet kan wachten start binnenkort in samenwerking met Studium Generale de cyclus Internationale Landbouw.

Arin van Zee

Re:ageer