Wetenschap - 12 september 2002

Mensenwerk: Annet Velthuis, promovendus, ID-Lelystad

Mensenwerk: Annet Velthuis, promovendus, ID-Lelystad

'De meeste medewerkers wisten niet wat aio's waren'

Tijdens haar eerste maanden als aio bij het Instituut voor Dierhouderij en Diergezondheid in Lelystad had Ir Annet Velthuis maar weinig contact met andere promovendi. Na ruim een half jaar raakte ze bij toeval met andere aio's in gesprek. Het was het begin van de aio-board. "We bleken met dezelfde problemen te zitten", aldus Velthuis die vrijdag 13 september promoveert.

"Het is belangrijk om te kunnen discussi?ren over de wetenschappelijke zaken die je bezig houden. De drempel om hier met andere aio's over van gedachten te wisselen is lager", vertelt Velthuis, die in de eerste maanden van haar promotieonderzoek tot haar spijt nauwelijks andere aio's kende. "Je zit soms ook met praktische vragen. Zo was het bijvoorbeeld onduidelijk of je als aio naar de personeelsarts in Lelystad kon of dat je naar je naar de arts van je universiteit moest."

Velthuis werkte bij ID-Lelystad aan de ontwikkeling van een model dat de overdracht van een bacterie die longontsteking bij varkens veroorzaakt beschrijft. Een half jaar na haar aanstelling kwam ze, begin 1998 op de jaarlijkse wetenschapsdag, eindelijk andere aio's tegen. "Wetenschappelijk medewerkers presenteren dan hun onderzoek met als doel elkaar te informeren over het werk dat ze doen. Toen ontmoette ik ook de andere aio's die op het instituut werkten." Al snel concludeerden ze dat ze met dezelfde vragen zaten. Samen met haar collega's Astrid de Greeff en H?l?ne Verheije ondernam ze daarop actie. "We stuurden een mailtje en een brief naar alle aio's die we kenden. In mei zijn we met een man of vijfentwintig bij elkaar gekomen om elkaar eens te ontmoeten en te kunnen praten over waar we mee bezig waren." Er bleken ook praktische problemen opgelost te moeten worden. "We kregen bijvoorbeeld geen informatie over zaken als seminars en feesten van de personeelsvereniging doordat er geen personeelsbestand van aio's was." Daarop werd besloten tot de oprichting van een aio-board. In september van datzelfde jaar ging deze van start, met een bestuur van 5 personen, waaronder Velthuis, De Greeff en Verheije. "We spraken op de bijeenkomsten over zaken als mogen we solliciteren bij interne vacatures of over tijdschrijven, waarbij je bijhoudt hoe lang je waarmee bezig bent. Voor aio's zelf is dit niet belangrijk. Die schrijven gewoon standaard 40 uur per week op hun project. Maar het maakt het wel moeilijk om bij andere medewerkers binnen te lopen voor advies. De statisticus die een paar dagen met jouw vraag bezig is wil bijvoorbeeld je projectnummer hebben zodat hij ook zijn uren kan verantwoordden. Onderzoeksprojecten houden hier nog te weinig rekening mee." Ook de geheimhoudingsverklaring die je moest tekenen van het instituut was onderwerp van gesprek. Daarin stond dat je toestemming van het instituut moest hebben om te publiceren. "Omdat je als aio officieel geen werknemer bent is dit in principe onzin. Maar vanwege mogelijke patentaanvragen kun je er wel mee te maken krijgen." Dankzij de aio-board kwam er een vertrouwenspersoon waar je terecht kunt bij problemen met begeleiding en kwam er duidelijkheid over zaken als het bezoek aan de arts. Verder beoordeelt een commissie waarin naast mensen uit het managementteam ook aio's zitten de inhoud van projectvoorstellen die niet door onderzoeksscholen worden gescreend. "We hebben namelijk wel eens het gevoel gehad dat we werden aangenomen als goedkope arbeidskrachten op het lab. Daarnaast kleven er aan sommige onderzoeken nogal wat risico's. Als je bijvoorbeeld een bepaalde test wilt gaan ontwikkelen loop je de kans dat het niet lukt. Dan moet je zorgen dat de promovendus iets achter de hand heeft om toch op te kunnen promoveren."

Dat de aio's die in Lelystad werken overal vandaan komen blijkt ook leuke kanten te hebben. Velthuis: "Zo hoor je over leuke cursussen en seminars van andere universiteiten en onderzoekscholen. Alleen wordt er bij veel van deze activiteiten weer geen rekening gehouden met de reistijden van ge?nteresseerden van buiten de stad." Ze vertelt dat aio's in Lelystad ook geen onderwijsverplichtingen hebben. "Dat is best lekker, moet ik zeggen. Ik heb wel een paar colleges gegeven, maar meer omdat me dat wel leuk leek", aldus Velthuis. Ze werkt nu met veel plezier als universitair docent bij de leerstoelgroep Agrarische Bedrijfseconomie. Terugblikkend besluit ze: "Toen we in 1998 met de aio-board begonnen wisten de meeste medewerkers niet wat aio's waren. Dat is nu gelukkig anders".| Yvonne de Hilster

Annette Velthuis: "We hebben wel eens het gevoel gehad dat we werden aangenomen als goedkope arbeidskrachten" | Foto: Guy Ackermans

Re:ageer