Wetenschap - 13 juni 2002

Mensa KSV

Mensa KSV

Het is kwart over vijf. De eerste gasten laten hun eten opscheppen door een eerste- en een tweedejaarslid van studentenvereniging KSV St. Franciscus Xaverius. Linda Oude Griep, tweedejaars Voedings- en Gezondheidswetenschappen, is gestoeld op een hoge kruk achter de kassa. Zij int vandaag de drie euro tien voor elke maaltijd.

Hij heeft net betaald en is gaan zitten aan het eerste tafeltje: Muntje Werff, een oudere man die hier vaak op donderdag eet. Gezelschap heeft hij vandaag van drie grijze dames, die hier vaste prik komen. Eigenlijk altijd als de mensa open is, en dat is iedere werkdag behalve de meeste vrijdagen. "Wij zijn slecht ter been, en dan is dit ideaal. Hoef je geen boodschappen te doen. En het is veel gezelliger om samen te eten. En de kok is zo aardig, echt een schatje hoor. En nu eten we dingen die we zelf nooit klaar zouden maken. Die, hoe heet dat ook alweer, eh, lasagne ja. Verrukkelijk. Heb ik hier voor het eerst gegeten." Een andere tafelgenoot vertelt dat ze er in het weekend altijd met de pet naar gooit. "Een eitje bakken. Dat is alles wat ik doe." Gelukkig heeft een andere dame nog een dochter die in het weekend vaak met haar moeder eet. En anders trekken de dames vaak een kant-en-klaar-maaltijd open.

Een waxinelichtje en een witte, weliswaar plastic, roos op iedere tafel brengen sfeer. Aan de wand hangen kandelaars met brandende kaarsen. Het dagmenu is een stokbroodje met kip-kerriesalade, boontjes en een schnitzel met stroganoffsaus. En toe een bolletje ijs of een stuk fruit.

In de rij wachtenden voor de opschepservice is inmiddels aangeschoven universitair docent tuinbouwproductieketens, dr Ep Heuvelink. Vergezeld door een Canadese gastmedewerkster. Hij eet al een jaar of twintig in de mensa. "Ideaal voor een man zoals ik, vrijgezel h?." Eenmaal aan tafel komen er nog wat collega's aanschuiven die hier ook vaak dineren. Ook een makkelijke manier om de files te omzeilen. Ze wachten braaf op elkaar tot iedereen klaar is voordat ze met de volgende gang starten. Zoals op het bord met regels staat. Heuvelink eet hier al van student af aan. Hij heeft wel eens een uitstapje gemaakt naar een mensa op de berg. Dat was omdat de kok toen even vervangen was door studenten. Dat was niet zo'n succes.

De kok, Arthur Dadema, werkt alweer op KSV sinds 8 mei 1996. Altijd een uitdaging om met het toegewezen budget toch creatief en gezond te koken. Hoewel, er is een weeksnack in het leven geroepen om de student niet kwijt te raken aan de snackbars in de buurt. Dadema begint de dag om 11 uur. Ook omdat er tussen de middag altijd een lunch is. Er is eigenlijk een overcapaciteit aan kookketels in de keuken. De teruglopende studentenaantallen zijn hier debet aan. Omdat het vandaag toch drukker is dan vooraf ingeschat, worden er noodmenu's samengesteld. Dat kan overgebleven eten van de vorige dag zijn, of het gebeurt soms dat iemand die later binnenkomt Parijse bolletjes krijgt in plaats van frietjes.

Al komen er geregeld buitenstaanders en universiteitspersoneel, zoals de alleenzittende secretaresses die Heuvelink aanwijst, toch eten hier voornamelijk studenten. Ze komen bijvoorbeeld van afdelingen waar niet de cultuur heerst om samen te eten. Wouter Smits, tweedejaars Bedrijfs- en Consumentenwetenschappen, eet hier ongeveer twee keer per week. Hij is lid van de KSV en is best te spreken over de kwaliteit van het eten hier. "Kijk eens, wat een groente!" Hij eet hier af en toe wel eens een vegetarische gevulde paprika. Joris Hanenberg, tweedejaars Dierwetenschappen zal echter nooit ofte nimmer het vegetarische menu nemen. Hanenberg: "Dat is een aanslag op de boer, en waarom plantaardig eten, terwijl anderen vlees voor je produceren? En je hebt toch creatine nodig om te sporten."

Terwijl de meeste gasten nog aan het eten zijn, heerst in de keuken volop bedrijvigheid. Eerstejaars Gerdine Roubos is aan het afwassen, gelukkig wel met een vaatwasser met lopende band. Eters die klaar zijn, zetten zelf hun afwas weg. De twee afwassers, altijd een eerste- en een tweedejaars, zijn van vijf tot ongeveer half acht bezig. De kok kijkt grinnikend naar de stapel vieze pannen en bakken die nog richting afwassers moet. Gelukkig hebben ze wel een privilege dat andere helpers niet hebben: een gratis maaltijd.

Esther Tol, foto Guy Ackermans

Re:ageer