Wetenschap - 1 januari 1970

Mario Berretta, assistent-studentenarts

Mario Berretta, assistent-studentenarts

Mario Berretta, assistent-studentenarts


‘Als je je gezond verstand gebruikt weet je al veel’

Mario Berretta had nog nooit in een vliegtuig gezeten voordat hij twee jaar
geleden als assistent bij het Bureau Studentenarts van de universiteit kwam
werken. Inmiddels is hij naar Ierland en Thailand gevlogen en heeft hij al
weer heel wat studenten langs zien komen. ,,Je moet ze ruimte geven zich te
uiten.’’

Berretta werkt op dit moment twee dagen per week als assistent-
studentenarts. Daarnaast werkt hij als verpleegkundige op een
psychiatrische afdeling van een Nijmeegs algemeen ziekenhuis. ,,Ik zou
beide banen niet voltijds willen doen. Het is de afwisseling die het leuk
maakt.’’ Beretta (37) werkte na zijn afstuderen eerst een aantal jaar met
plezier in de jeugdpsychiatrie, maar vertrok uiteindelijk omdat hij geen
zin meer had in de 24-uurs diensten waarbij je in het huis bleef slapen.
,,Ik wilde een regelmatiger leven. Mijn vrouw en ik dachten na over
kinderen en zouden allebei parttime gaan werken.’’ Niet lang daarna stierf
zijn vrouw echter onverwachts aan een hartinfarct. Ze was pas 32 jaar. Toen
zijn oude studiegenoot Marchel Ratering hem een half jaar later vertelde
dat hij op zoek was naar iemand die hem één dag per week wilde vervangen
als assistent-studentenarts solliciteerde hij. ,,Ik was toe aan iets
nieuws. Het werk heeft me ook geholpen over het verdriet heen te komen.’’
In de eerste tijd dat hij Bureau Studentenarts werkte merkte Berretta dat
studenten aan zijn collega waren gewend. ,,Iedereen in Wageningen kent
Marchel. Het is leuk te merken dat studenten mij nu toch ook beginnen te
kennen en ik mails ontvang die alleen aan mijn zijn gericht.’’
Wat hem aantrok in het werk was het geven van gezondheidsvoorlichting aan
jonge mensen. ,,Ik vind het belangrijk dat studenten zich bewust zijn van
de gezondheidsrisico’s. Als je je gezond verstand gebruikt weet je al veel.
Naast informatie over ziektes en consequenties is het belangrijkste advies
dat ik studenten die voor hun studie naar het buitenland gaan kan geven dat
ze na aankomst snel kijken waar een goed ziekenhuis is, en mensen vinden
die ze naar dat ziekenhuis kunnen brengen als dat moet. Studenten vragen
zich nog wel eens af of ze steriele naalden mee moeten nemen op reis. Maar
dan vraag ik of ze zich wel willen laten behandelen in een ziekenhuis waar
ze geen steriele naalden hebben. Je kunt volgens mij dan beter honderd
dollar uitgeven om je naar een goed ziekenhuis te laten brengen.’’
Berretta praat rustig en formuleert zorgvuldig. Zijn handen praten
regelmatig mee. Over zijn eerste indruk van de Wageningse studenten zegt
hij: ,,Ze kwamen in het begin op me over als stevige volwassen, als jonge
mensen die goed wisten wat ze wilden. Met veel overtuiging en plezier
gingen ze een spannend afstudeervak of stage doen in onbekende
omstandigheden. Terwijl ik nog bang was in een vliegtuig te stappen.’’
Later zag hij ook studenten waarvan hij zich afvroeg of ze niet beter nog
even na konden denken over wat ze gingen doen. ,,Ze lijken hier iets te
missen en dan kun je alleen maar hopen dat ze daar vinden wat ze zoeken.
Als ze dan terug komen blijken ze vaak toch een soort rust gevonden te
hebben en te beseffen dat een saaie kantoorbaan in Nederland ook leuke
aspecten kan hebben.’’
Niet iedereen heeft een leuke tijd in het buitenland. ,,Vaak moet je echt
doorvragen naar hoe het is geweest. De meeste studenten zijn niet gewend
dat emoties serieus te nemen ervaringen zijn.’’ Hij spreekt door de dood
van zijn vrouw drie jaar geleden uit eigen ervaring als hij vertelt dat het
moeilijk is om met gevoelens van schuld en ‘had ik maar ...’ om te gaan.
,,Het blijft een worsteling, maar je moet het niet laten overwoekeren.
Probeer het een plek te geven en geef jezelf wat ruimte.’’
Een half jaar na zijn aanstelling is Berretta overigens voor het eerst in
een vliegtuig gestapt. ,,Naar Dublin, want als het niet beviel kon ik met
de boot terug.’’ Een jaar later trok hij een maand met een gezelschap door
Laos en Thailand, het makkelijkste tropenland volgens zijn collega
Ratering. Tijdens het gesprek op zijn werkkamer kijkt Berretta regelmatig
naar de kaart van Afrika die op de grond tegen de muur staat. ,,Ik heb geen
last van tropenvirus zoals sommige studenten, maar misschien dat ik daar
volgend jaar heen ga. Marchel zal me dan wel adviseren waar ik heen moet.’’

Yvonne de Hilster

Fotobijschrift:
Assistent-studentenarts Mario Berretta: ,, Studenten die zich afvragen of
ze steriele naalden mee moeten nemen op reis, vraag ik of ze zich willen
laten behandelen in een ziekenhuis waar ze geen steriele naalden hebben’’ |
Foto Guy Ackermans.

Re:ageer