Organisatie - 23 oktober 2008

Margreeth de Boer II

Met de argumenten die Magreeth de Boer aanvoert als ondersteuning van de hoge salariëring van WUR-bestuurders heb ik grote moeite (Resource 1, 25 september).

In feite komt haar verhaal erop neer, dat mensen van het niveau van Aalt Dijkhuizen dermate uniek zijn dat ze een ietwat excessieve honorering kunnen afdwingen, en dat deze mensen alleen bij een dergelijke honorering bereid zouden zijn zich vol voor het instituut in te zetten (hetgeen ik niet geloof, want topbestuurders genieten volgens mij van de uitoefening van hun taak). Verder suggereert de Boer dat alleen deze mensen de eer toekomt van het gezond maken van het instituut, waarmee mijns inziens de vele hardwerkende cao-ingeschaalde medewerkers schromelijk tekort wordt gedaan. En vooral over het laatste maak ik me boos.
Magreeth de Boer moet toch weten dat die cao-medewerkers allemaal de markt worden opgejaagd om voor eigen sectie en Wageningen UR projecten binnen te halen. Uiteraard bij voorkeur op basis van maatschappelijk en wetenschappelijk verantwoorde en haalbare doelstellingen, maar het hoofdgebouw heeft er ook geen probleem mee wanneer geld wordt binnengehaald op basis van wat goed geformuleerde loze beloften, of erger, op basis van paniekzaaierij (zoals de verwachte excessieve zeespiegelstijging).
De Boer kan weten dat de mensen aan de basis, met name de bestuurders van de secties, ongelooflijk veel van hun tijd moeten verdoen aan allerlei onzinnige bureaucratische activiteiten, zoals dat gedoe met het betalen van huur per vierkante meter voor laboratoria en kantoren, of die absurde tijdschrijverij. Waarom beoordeelt en honoreert men de mensen niet op basis van geleverde prestaties en ingeloste beloften? Zo scheid je het kaf van het koren, komt er een einde aan kretologie, en kan ook heel simpel een eind worden gemaakt aan de uiterst tijdverspillende en frustrerende projectschrijverij. Dan krijgen de werkelijk getalenteerden de tijd en rust om zinnige grensverleggende dingen te bedenken en de anderen om dat werk uit te voeren.
En – last but not least – stop eens met al die prestigieuze nieuwbouw, besteed het uitgespaarde geld voor het aantrekken en vasthouden van jong talent.

Re:ageer