Organisatie - 7 februari 2008

Mannen van zes miljoen

‘Aalt…’, zegt Tijs Breukink zachtjes. ‘Ik weet niet wat ik moet zeggen.’ Deemoedig buigt de opperste boekhouder in wetenschapsland zijn hoofd. ‘Ik ben sprakeloos.’
‘Zes miljoen pegels, Tijs’, brengt Aalt Dijkhuizen uit. ‘Zes miljoen.’
‘Op zo’n moment als dit kan ik alleen maar mijn steun en vriendschap aanbieden’, prevelt Breukink.
‘Die malariamuggen van de medezeggenschap spelen het klaar om elk jaar meer dan zes miljoen glanzende euro’s op te souperen, Tijs. Een vol procent van onze omzet verdwijnt naar de bankrekening van schorriemorrie dat geen manager is, maar toch wil meepraten.’
‘Je verstand staat er bij stil’, zucht Breukink. De mathematische wonderjongen slaat een kruis en kijkt vroom omhoog. ‘Waarom toch?’
‘Al jaren doen wij, bureaucraten en managers, er alles aan om mensen met inhoudelijke kennis buiten spel te zetten’, zegt Dijkhuizen bitter. ‘Het was moeilijk, maar we hebben de inspraakorganen afgebroken.’
‘Je hoeft je niet te verdedigen, Aalt’, verzekert Breukink.
‘Wat er nog aan ondernemingsraden en studentenraden overbleef hebben we zorgvuldig bedolven onder onleesbare rapporten en notities en verkenningen. Zo wisten we zeker dat de dames en heren van zes miljoen achter hun bureau zitten te lezen. En dat ze niet met hun collega’s gaan praten over wat wij werkelijk aan het doen zijn in de organisatie.’
‘Van praten met collega’s komt alleen maar ellende’, zegt Breukink hoofdschuddend.
‘En wat krijgen we daarvoor terug?’, zegt Dijkhuizen.
‘Een stijging van de kosten met een kwart’, zegt Breukink. ‘In 2006 kostte de schijndemocratie ons vijf miljoen, maar in 2007 stegen ze tot boven de zes miljoen.’
‘De schobbejakken factureren de tijd die ze nodig om onze rapporten te lezen’, knarsetandt Dijkhuizen. ‘En als het daar nou bij bleef…’
‘Maar daarbij bleef het niet’, zegt Breukink.
‘Want wat doen de medezeggenschapsparasieten?’, zegt Dijkhuizen. ‘Ze gaan óók rapporten schrijven. Ze vallen ons lastig met verzoeken om meer nutteloze informatie. Ze zeuren over procedurekwesties. En tot overmaat van ramp komen ze aanzetten met powerpointpresentaties met vliegende pijlen en bollen waar onze rector nog een puntje aan kan zuigen.’
‘Hoe halen ze het in hun Kropff’, zegt Breukink.

Re:ageer