Student - 15 december 2009

Maandag 14 december, Afrika staat op

tekst:
Gastredacteur

De spanning neemt toe, mensen staan uren in de rij om binnen te komen. De milieumininsters zijn al in Kopenhagen en veel beslissingen moeten nog vallen.

icoon_co2.jpg
Anouk van Baalen, Msc Climate Studies, is Climate Campaigner van Friends of the Earth Netherlands
Er wordt gespannen gewacht op nieuwe drafts van onderhandelingsteksten. Maar de vergaderzalen blijven leeg. Afrikaanse landen hebben de onderhandelingen over lange termijn acties stilgelegd, omdat de discussie over reductiedoelstellingen voor de tweede termijn van het Kyoto Protocol niet zijn vastgesteld of niet ambitieus genoeg zijn. Daarnaast speelt de voorzitter, Denemarken, achterkamertjes politiek met andere rijke landen.
Papua Nieuw Guinea
In de gangen gaan geruchten over uitstel en er zijn nog geen nieuwe teksten. Dan staan er opeens honderden jongeren in de hal, in stilte, met serieuze en soms boze uitdrukkingen op hun gezicht. Ze houden uitgeprinte vlaggen van ontwikkelingslanden vast en teksten als: 'We stand with Africa' en 'We stand with small island nations'. Ik heb weinig tijd om bij deze actie stil te staan, want ik ga voor het eerst mee naar een lobby gesprek. Vanuit de werkgroep over REDD (Reducing Emissions from Deforestation and Degradation) ga ik naar een gesprek met Papua Nieuw Guinea. Er wordt enthousiast gegroet en open gesproken over wat er nu in de onderhandelingstekst achter gesloten deuren wordt besproken. De vrouw met wie we spreken vraagt aan de NGO's naar suggesties voor de onderhandelingstekst.
Visitekaartjes
Daarna gaan we met afgevaardigden van de Amerikaanse delegatie praten. Dit gaat er heel anders aan toe. Er wordt officieel een introductierondje gehouden met handen schudden en visitekaartjes uitwisselen. Ik hoop dat niemand zich eraan stoort, dat ik geen visitekaartjes heb en klamme, koude handen heb... Ik beperk me tot het notuleren van wat er gezegd wordt, want ik kom erachter dat het nog weer gecompliceerder is dan ik dacht. De amerikaanse stijl is ver van de directe Nederlandse manier van praten. De vragen beginnen met het tonen van begrip en zijn vage statements, zoekend naar een bevestiging of ontkenning. De antwoorden zijn zo mogelijk nog cryptischer en ook uit de gezichtsuitdrukkingen kan ik niet opmaken wat er nu echt bedoeld wordt. Als enige Nederlandse tussen de Amerikaanse NGO mensen merk ik ook dat Engels als moedertaal een oneerlijk voordeel opleverd bij dit soort internationale onderhandelingen.
Spannend
Vanaf woensdag wordt het echt spannend, dan mogen er ook maar een beperkt aantal NGO mensen het centrum in. De staatshoofden zullen uiteindelijke knopen gaan doorhakken over financiƫle maatregelen, en of er een wettelijk bindend of slechts een politiek akkoord uitkomt. Helaas kunnen we als vertegenwoordigers van de gewone mensen dan slechts van buitenaf via media en acties invloed uitoefenen. Het blijft uiteindelijk een groot politiek spel, de inhoudelijke en wetenschappelijke achtergrond speelt slecht een kleine rol. Maar ik blijf positief zolang grote groepen landen zich blijven verzetten tegen een ondoorzichtig, door westerse landen geleide top. Let's seal an ambitious and legally binding deal in Copenhagen!
 

Re:ageer