Student - 22 januari 2009

MENINGEN PEILEN OP GROTE HOOGTE

Wandelaars kwamen afgelopen weekend ineens een hoogwerker tegen in het Staelduinse bos. Het is een ludieke actie van VHL-studenten Urban forestry om met bosbezoekers in contact te komen. Die leverde behalve rinkelende alarmbellen ook veel zinvolle meningen op.

Velpse studenten wilden eigenlijk een luchtballon huren om in contact te komen met bezoekers van het Staelduinse bos. Maar die paste niet in het budget.
Velpse studenten wilden eigenlijk een luchtballon huren om in contact te komen met bezoekers van het Staelduinse bos. Maar die paste niet in het budget.

Foto: Idde Lammers

Niels Dijkshoorn van zes wacht ongeduldig met zijn vader tot hij in het bakje mag. Samen komen ze elke maand wel een keer genieten van het bos, maar hij kon het nog niet eerder van bovenaf bekijken. ‘Ze moeten het wel beter opruimen’, zegt papa Dijkshoorn. ‘Kijk die klimop daar, dat vreet heel die boom op joh.’ Ted Franken, die ook in de rij staat, is juist erg tevreden met het beheer. ‘Tenminste niet zo aangeharkt. Ze laten de natuur haar gang gaan.’
Individuele recreanten als zij zijn voor beheerders lastig te bereiken, vertelt Michiel Houtzagers, directeur van het Zuid-Hollands Landschap. ‘Daardoor krijgen we af en toe te maken met onbegrip, bijvoorbeeld als we een gebied voor recreanten moeten afsluiten. Het is moeilijk om op wensen van bezoekers in te spelen, zeker als we niet precies weten wat ze willen.’
Zuid-Hollands Landschap vroeg Van Hall Larenstein in Velp daarom de wensen van bezoekers in kaart te brengen. De hogeschool gaf ze vier studenten de opdracht om het Staelduinse bos onder de loep te nemen. Dit bosgebied in de buurt van ‘s-Gravenzande heeft een oppervlakte van ongeveer 95 hectare. De recreatieve druk is groot; op piekdagen trekt alleen al het bezoekerscentrum gemakkelijk vijfhonderd gasten.
‘We moesten de opdracht vernieuwend aanpakken en niet met enquêtes werken’, vertelt student Loes Trienekens. ‘Daarin geven mensen altijd van die standaardantwoorden, terwijl we juist spontane antwoorden willen. Na wat brainstormen dachten we aan een luchtballon, zodat we kunnen laten zien hoe klein en kwetsbaar het bos is. Uiteindelijk kwamen we uit op de hoogwerker, die paste binnen het budget.’
De middag overtreft alle verwachtingen van lector Wim Timmermans. ‘Het leuke van studenten is dat ze het net wat ludieker doen. Zij mogen buiten de lijntjes denken.’ Ook begeleider van het Zuid-Hollands Landschap Kim Bevington is enthousiast. ‘Met studenten is het meestal als een stoomtrein. Ze moeten eerst op gang komen en dan moet je maar afwachten of het wat wordt. Maar deze groep is een TGV geworden.’
Vlak voor de start heeft de hogesnelheidstrein alleen wel wat pech. In de stromende regen proberen twee studenten de hoogwerker aan de gang te krijgen. ‘Nee, je moet dat andere knopje hebben’, roept Hugo naar zijn medestudent Martin. Schokkend en piepend zakt het bakje terug naar beneden. Plotseling klinkt een luid alarm. De hoogwerker doet niets meer. Pas vlak voor de officiële aftrap weet iemand van het verhuurbedrijf de hoogwerker weer aan de praat te krijgen.
De bezoekers zijn erg enthousiast over het initiatief en het feit dat hun wensen worden geïnventariseerd. Uitbreiding van het bos en meer parkeergelegenheid zijn hun grootste wensen. Een enkele buurtbewoner is sceptisch. ‘Dat onderzoek, ach, daar doen ze toch niets mee’, laat hij desgevraagd weten. ‘Vroeger was het allemaal beter.’

Re:ageer