Student - 28 oktober 2015

Luisteren naar gevluchte homoseksuelen

tekst:
Linda van der Nat

Als je in Nederland vertelt dat je homoseksueel bent, levert dat doorgaans weinig problemen op. In landen als Uganda of Nigeria is homoseksualiteit strafbaar. Marloes Hofstede en Niko Holstege voeren gesprekken met mensen die gevlucht zijn vanwege hun geaardheid.

Foto: Guy Ackermans

Ze horen vaak heftige verhalen. ‘Na mijn eerste gesprek dacht ik: hoe goed ga ik het trekken als ik dit soort verhalen elke week moet aanhoren?’

Marloes Hofstede, drie jaar geleden afgestudeerd aan Wageningen Universiteit, en biologiestudent Niko Holstege zijn vrijwilligers bij Shout, de Wageningse vereniging voor homo’s, lesbiennes, biseksuelen, travestieten en transgenders. In het voorjaar van 2013 klopte Vluchtelingenwerk Wageningen aan bij de vereniging, omdat de organisatie hulp nodig had bij de gesprekken met mensen die zijn gevlucht vanwege hun geaardheid.

‘Niemand bij Vluchtelingenwerk kon deze mensen goed helpen’, zegt Marloes. ‘Wij organiseerden op dat moment voorlichting op middelbare scholen, feestavonden en gespreksgroepen voor jongeren die net uit de kast kwamen. Begeleiding van vluchtelingen, daar hadden we geen ervaring mee. We vonden het echter zo belangrijk dat we onze activiteiten hebben uitgebreid.’ Shout vormde een supportcommissie die, wanneer er een verzoek komt vanuit Vluchtelingenwerk, naar het asielzoekerscentrum aan de Keijenbergseweg gaat om te praten met homoseksuele vluchtelingen.

Niemand bij Vluchtelingenwerk kon deze mensen goed helpen
Marloes Hofstede

De vrijwilligers van de supportcommissie horen vaak heftige verhalen. Niko: ‘Deze mensen zijn verstoten, mishandeld, verkracht, of hun partner is voor hun ogen vermoord. Een man trok tijdens een gesprek zijn shirt omhoog om de littekens te laten zien van de gruwelijke martelingen die hij heeft ondergaan.’ Na het eerste gesprek dat Marloes had met vluchtelingen in asielzoekerscentrum De Leemkuil in Wageningen, stond ze met trillende handen buiten. ‘Ik heb die nacht wel even wakker gelegen van hun verhaal. Ik dacht: hoe goed ga ik het trekken als ik dit soort verhalen elke week moet aanhoren?’

Inmiddels heeft de vereniging bijna honderd gesprekken gevoerd, voornamelijk met mensen uit Uganda, Iran, Rusland en Nigeria, waar homoseksualiteit niet wordt geaccepteerd of zelfs strafbaar is. Niko: ‘We beginnen onze gesprekken meestal met uitleggen hoe de situatie in Nederland is. Dat homoseksuelen hier rechten hebben en dat ze niet bang hoeven zijn voor de politie. Dat is echt een openbaring voor veel vluchtelingen.’

Lees het hele verhaal van Niko en Marloes in de nieuwe Resource. Die ligt vanaf morgen overal op Wageningen UR in de bakken.


Re:ageer