Organisatie - 3 juli 2014

Losse eindjes

tekst:
Nicolette Meerstadt,Roelof Kleis,Rob Ramaker,Albert Sikkema

De zomervakantie staat voor de deur. De jaarboeken van het academisch jaar 2013-2014 worden bijna dichtgeslagen en in de kast gezet. Wat heeft dit jaar ons gebracht? Natuurlijk heeft iedere tijdspanne een eigen dynamiek vol hoogte- en dieptepunten. Zo nam Aalt Dijkhuizen afscheid en vierde Wageningen University haar 96ste dies natalis. Maar welke verhalen zijn voor het sluiten van de jaarboeken nog niet
afgerond? Van kleine trivialiteiten en bijzonder onderzoek tot ingrijpende reorganisaties. Een greep uit 2013-2014.

Glibberen op de forumbrug

Duizenden fietsers schieten elke dag over de brug naar Forum. Als in januari kort na elkaar een aantal fietsers hard onderuit gaan wordt de houten brug afgezet met dranghekken en moeten de fietsers een blokje om.

forum brug.png

De afzetting zorgt op onze site meteen voor veel beroering. Studenten, die continu over de brug racen, kunnen zich nauwelijks voorstellen dat deze gevaarlijk is. Zijn de valpartijen niet gewoon domme pech waar de universiteit vervolgens overdreven op reageert? Ook wordt er geklaagd over ‘internationals’ die zonder veel fietservaring de Wageningse wegen onveilig maken. Volgens de universiteit komen de problemen echter niet uit de lucht vallen. Hoewel de brug is bekleed met antislipmateriaal, wordt deze bij vorst meteen glad. Dat de brug zich ook zonder vorst verraderlijk toont is de spreekwoordelijke druppel. Er moet iets gebeuren. Hoewel de hekken met de invallende lente weer zijn weggehaald, wordt er wel degelijks nog aan het probleem gewerkt. Zo worden er experimenten gedaan met strips tegen de gladheid (je kunt de teststrips zien zitten op de brug). Ad van der Have van het Facilitair bedrijf, verwacht dan ook dat het probleem komende winter is opgelost. ‘We willen niet nog een winter met dranghekken aan de slag.’

 

Bedankt God!

‘Bedankt God, dat ik dit proefschrift heb kunnen voltooien.’ Sinds dit voorjaar mogen promovendi iets dergelijks opschrijven in het dankwoord van hun proefschrift.

Promovendus Jerke de Vries bracht in januari het spel op de wagen. Hij stond erop dat hij zijn Schepper mocht danken in zijn proefschrift. Officieel was zulks op dat moment taboe. De regels waren in een schrijven aan het begin van het  academische jaar door dean Johan van Arendonk (College voor Promoties) nog eens kort en duidelijk rondgestuurd naar de hoogleraren. Religieuze uitingen hoorden niet thuis in een Wagenings proefschrift. De Vries lapte de regel aan zijn laars, moest ter elfder ure de gewraakte tekst schrappen en koos ervoor om het hele dankwoord uit zijn boekje te scheuren. Een relletje van landelijke proporties was geboren. Het College voor Promoties deed daarop schielijk water bij de wijn. God danken mag voortaan, maar religieuze of politieke statements zijn verboden. Wie denkt dat Wageningse promovendi nu massaal God aanroepen in hun nawoord komt bedrogen uit. Conflicten zijn er volgens Simon Vink, woordvoerder RvB, ook nog niet geweest. ‘Een enkele hoogleraar heeft geïnformeerd of een bepaalde uiting nou een statement was of een dankwoord.’ In de praktijk blijkt de regel dus te werken. Maar hij staat nog steeds niet op papier. Juristen breken zich volgens Vink momenteel het hoofd over hoe je dat onderscheid tussen dankwoord en statement in waterdichte bewoordingen kunt vangen.

 

Aalt vertrekt, Aaltje komt

Een twitterend kalfje, het bleek afgelopen december een perfect afscheidscadeau voor scheidend collegevoorzitter Aalt Dijkhuizen.

aaltje.png

Via @AaltjeDairyCamp deelde Aaltje haar enthousiasme over ‘coole gele oordingen’ en verse stro met de wereld. De grote Aalt bracht in de kerstvakantie meteen een bezoek aan zijn naamgenoot in Leeuwarden. Een paar maanden later verkeert Aaltje gelukkig nog in blakende gezondheid, vertelt Nelleke Meindertsma, communicatiemedewerker van de Dairy campus: ‘Haar vacht ziet er goed uit volgens de verzorgers.’ Bovendien is ze in een luttele honderd dagen al gegroeid van 40 naar 120 kilo. Hoewel ze momenteel weinig meer doet dan ‘eten, luieren en slapen’, werkt Aaltje toch al mee aan het Wageningse onderzoek. Zo doet ze mee in onderzoeksprojecten rondom smart dairy farming, zegt Kees Lokhorst, senior onderzoeker bij Livestock research. Sensoren meten hierbij exact hoeveel de koeien eten, drinken, lopen en wegen. Bovendien zijn er al haren afgenomen voor het ophelderen van haar genetisch materiaal. Op deze manier moet voor fokkers duidelijk worden wat de genen verraden over de uiteindelijke levensduur en prestaties van een koe. En hoe een dier optimaal kan worden verzorgd tijdens haar leven. En ook op Twitter zet Aaltje haar beste poot voor. Er wordt geposeerd met bezoekende hoogwaardigheidsbekleders en onvermoeibaar promoot ze het Wagenings onderzoek. Het bestaan als celebrity-kalfje blijkt echter ook eenzaam. Na haar honderdste levensdag twittert Aaltje verdrietig aan alle 120 volgers dat ze geen enkel bezoek, of zelfs een felicitatie, heeft ontvangen. Grote Aalt, wanneer kom je weer langs?

 

Groei Bongerd

Sporthal de Bongerd barst uit zijn voegen, zo berichtte Resource afgelopen december. Door de groeiende studentenaantallen is er een prangende behoefte aan een nieuwe sporthal. Hoe staat het met de plannen daarvoor?

bongerd.png

Een ledenstop voor verenigingen, trainen in de nachtelijke uren, uitwijken naar ‘burger’-verenigingen: het zijn allemaal signalen dat de Wageningse studentensport sterk onder druk staat. Niet zo vreemd als je bedenkt dat de studentenpopulatie de afgelopen vier jaar met 57 procent toenam, gemiddeld 14 procent per jaar. Dit jaar klonk de overspannen bezettingsgraad van de sportfaciliteiten zelfs door in de Nationale Studenten Enquête: hoewel nog altijd bovengemiddeld, daalde het oordeel van Wageningse student over hun sportcentrum voor het eerst in jaren. Maar het uitbreiden van een sportcentrum is geen kleinigheid, zo weet ook Henri ten Klooster, hoofd van de Bongerd. Sport kost ruimte en geld. Veel geld. In een pas verschenen nota zijn de verschillende opties op een rijtje gezet. Meest waarschijnlijke variant: een tweede sporthal die aan de huidige sporthal vast zit en op de plek komt te staan waar nu de tennisbanen liggen. Om het verdwijnen van de tennisbanen te compenseren zouden er banen toegevoegd worden aan de Wageningse burgervereniging die ook bij de Bongerd ligt, en die juist met een afname van het ledenaantal te maken heeft. In de nieuwe hal is er verder ruimte voor 600 plekken per tentamenmoment. Extra parkeerplekken, vaak een struikelblok bij bouwprojecten, zijn in dit geval niet noodzakelijk, volgens Ten Klooster is er ampele parkeerruimte op de campus. Of, en zo ja wanneer, de hal er komt is nog niet duidelijk. Ten Klooster hoopt op goedkeuring voor de zomer, zodat de bouw in september 2015 kan beginnen. Maar hoewel de raad van bestuur positief reageerde op de nota, doet ze nog geen beloftes. De universiteit wil goed bekijken of de uitbreiding past in een ‘breder kader’ van groeiende faciliteiten en onderwijscapaciteit. Bovendien is het de vraag of er voldoende geld is. De tweede week van juli wordt hier over vergaderd.

 

Een tweede leven

Dit is een studentenkeuken. Liters frituurvet, een flink aantal drankflessen en allerlei vergaarde parafernalia.

tweede leven.png

Het zorgt voor een tafereel waarop je telkens weer nieuwe dingen ziet; neem de over de balk gedrapeerde fiets of de complete zithoek die achterin tegen het plafond zit geplakt. Werknemers van het bestuurscentrum merken misschien nog iets anders op. Dit is namelijk niet zomaar een keuken, maar hun oude kantine in het voormalig bestuursgebouw aan de Costerweg. Sinds augustus wonen hier, voor minimaal vijf jaar, zo’n 180 studenten. Dit academisch jaar zijn de kale kantoorgangen opgefleurd met muurschilderingen en vergaderruimtes zijn verrijkt met afgetrapte banken en kratten bier. En wie weet wonen in de voormalige kamers van de raad van bestuur nu de ceo’s van de toekomst. De bewoners van deze gang hebben geluk. Bij hun kamer krijgen ze zomaar een professionele keuken die ze naar eigen zeggen goed gebruiken. Zo schijnt de inwonende gediplomeerde kok een heerlijke biefstuk te maken. Het eten in de kantine is er, kortom, alleen maar op vooruit gegaan.

 

Stilte voor de bouwstorm

Terwijl Helix zo ongeveer zijn hoogste punt heeft bereikt, wordt achter de schermen hard gewerkt aan de volgende bouwprojecten: Campus Plaza en de Incubator aan de ‘Business Strip’ van de campus.

bouwstrom.png

Voor het einde van dit jaar moet voor dit gebouwencomplex de schop de grond in. Dat krappe tijdspad is nog steeds haalbaar, zegt Ad van der Have (Facilitair Bedrijf). Definitieve ontwerpen zijn er evenwel op dit moment nog steeds niet. ‘We hebben ons de afgelopen tijd vooral geconcentreerd op het bestemmingsplan en alles wat daarmee samenhangt. Zoals een beeldkwaliteitsplan voor de hele Business Strip, dat nu af is. De bestemmingsplanprocedure is in de planning het kritieke pad.’ Van der Have verwacht dat de Wageningse gemeenteraad in september/oktober over de plannen besluit. Intussen werken de architecten aan de definitieve vormgeving. Campus Plaza gaat er in hooflijnen uitzien zoals op bijgaande illustratie van SVP Architectuur en Stedenbouw uit Amersfoort. In het gebouw komen 400 studentenwoningen. Op de begane grond is ruimte voor 2200 vierkante meter winkels, waaronder een kleine supermarkt, horeca en kinderopvang. Volgens Van der Have hebben zich tot op dit moment een vijftiental kandidaten gemeld, waaronder een supermarkt, een fietsenmaker en een bakker. In Campus Plaza komt ook een kinderopvang. Daarvoor hebben zich tien kandidaten gemeld.

 

Het verboden stukje Orion

Onder de stralende aanwezigheid van koningin Maxima werd in september het nieuwe onderwijsgebouw Orion geopend. Héél Orion? Nee, een klein stukje van het gebouw bleef tot de dag van vandaag hermetisch gesloten.

orion.png

Dat obstinate stukje Orion is een terras op de vierde verdieping. Een fraai langwerpig plateau dat zowel uitzicht biedt op de wat lager gelegen binnenruimte als op het zuidelijke campusterrein. Bij mooi weer misschien wel het lekkerste chill plekje van het hele gebouw. Maar  onbereikbaar. Oorzaak: een foutje van de aannemer. Volgens locatiemanager Annemarie de Vries was de dakbedekking niet goed gelegd. ‘Al snel was duidelijk dat het foute boel was’, zegt De Vries, ‘het regenwater lekte door tot beneden.’ Na lang soebatten over de onvermijdelijke schuldvraag, is er dit voorjaar eindelijk overeenstemming bereikt, zodat de werklui aan de slag kunnen. De Vries heeft er vertrouwen in dat het terras in de zomervakantie af komt, al durft ze niets te beloven. Bezoekers kunnen het terras straks van twee kanten betreden om in comfortabele stoelen te genieten van een versnapering uit een van de automaten. ‘Het wordt een soort patio, uniek voor de campus.’ De lager gelegen binnenruimte zou volgens het oorspronkelijke ontwerp met bomen worden beplant, maar daar hoeven we niet meer op te rekenen. De dakversteviging die daarvoor nodig was, is uit kostenoverwegingen geschrapt. Er zijn nog geen plannen voor andere invulling van die ruimte.


Re:ageer