Wetenschap - 1 januari 1970

Lokale natuurcompensatie leidt tot ‘eilandjes’

Als natuur wordt aangetast, moet het verloren gebied op een andere plaats gecompenseerd worden. Doordat die compensatie op gemeentelijk niveau geregeld wordt, kunnen er natuureilandjes ontstaan. Dat kan beter, denkt het Landbouw Economisch Instituut (LEI).

In beschermde natuurgebieden mogen geen spoorwegen, wegen, havens of huizen gebouwd worden. Tenzij er echt geen alternatieve locaties zijn en er ‘zeer dwingende redenen’ zijn om de natuur plaats te laten maken voor grote economische projecten.
Wat een zeer dwingende reden is, bepaalt uiteindelijk de rechter, legt dr. Aris Gaaff van het LEI uit. De aanleg van de tweede Maasvlakte, de Betuwelijn of de HSL, dat zijn in ieder geval dwingende redenen. Maar de wens van een ondernemer om een hotelletje in het bos te zetten, dan weer niet.
Gaaff onderzocht op verzoek van het landbouwministerie of natuurcompensatie bijdraagt aan een goed natuurbeleid. Hij haast zich te melden dat er nog te weinig bekend is over de regeling om duidelijke conclusies te kunnen trekken. Maar het lijkt erop dat natuurcompensatie tot natuureilandjes kan leiden. Projectontwikkelaars die een stuk natuur willen omploegen moeten namelijk in de nabijheid van dat gebied een stuk land aankopen met dezelfde natuurwaarden. Omdat er binnen de gemeentegrenzen vaak niet zo veel mogelijke locaties zijn, kan dat leiden tot een ‘eilandje natuur’.
Als dat zo is, zegt Gaaff, dan zou het beter zijn als binnen de regeling een mogelijkheid bestaat om in de ene gemeente natuur te bebouwen, en dat in een andere gemeente te compenseren. Dan zou met hetzelfde geld meer natuurwaarden bereikt kunnen worden, denkt Gaaff. Daarvoor zou ook de uitwisseling van informatie tussen gemeentes beter moeten worden. Bijvoorbeeld door een databank aan te leggen met mogelijke locaties voor natuurcompensatie. / JT

Re:ageer