Wetenschap - 19 oktober 2006

Liefst niet te veel poep

Studenten Diermanagement van hogeschool Van Hall Larenstein (VHL) wacht een belangrijke taak als het om de professionalisering van hun beroepsveld gaat. Belanghebbenden in de huisdierenbranche zitten daar namelijk helemaal niet te wachten. Die boodschap was donderdag 12 oktober te horen op een minisymposium van het lectoraat Welzijn van dieren van VHL Leeuwarden.
Het gezelschapsdier dient enkel het eigenbelang van de mens. Vakkundigheid staat emotie en profijt alleen maar in de weg. Dergelijke gepeperde uitspraken kregen de massaal toegestroomde Diermanagementstudenten over zich heen.
Ronduit cynisch was de constatering van geneticus en fokkerijspecialist ir. Ed Gubbels dat er rond erfelijkheidsproblemen een industrie is ontstaan die geen belang heeft bij oplossingen. Hondenfokkers beweren uit liefde voor het ras te handelen maar doen in de praktijk alleen maar concessies zodat de handel op korte termijn niet in het geding komt. Fabrikanten in specialistische diervoeders varen er wel bij, net als dierenwinkels die voor elke spijsverteringsafwijking wel een duur dieet in huis hebben. Dierenartsen vergoelijken de gebreken onder het motto: gerepareerd gezond is ook gezond.
De verzuchting van Gubbels werd nog eens onderstreept door het bittere relaas van Rita Lubbers over haar ervaringen als voorzitter van de Labrador Vereniging. Vijftien jaar heeft ze vergeefs gepleit voor een cultuuromslag in de fokkerij met meer aandacht voor welzijn en gezondheid. Maar de kynologie houdt zich voornamelijk bezig met uiterlijk vertoon, stelt ze vast. De overkoepelende Raad van Beheer van alle rasverenigingen, de instantie die moet investeren in wetenschappelijk onderzoek ten behoeve van fokprogramma’s, heeft wel middelen maar geen lange termijnvisie, zegt ze. ‘De raad is eigenlijk niet meer dan een administratiekantoor.’
Met diervoer is ook nog van alles mis, betoogde hoogleraar Diervoeding prof. Wouter Hendriks, omdat mensen de drang hebben om huisdieren naar hun evenbeeld te herschapen. Ze geven honden en katten liefst kleurrijke fastfood op vegetarische basis dat niet teveel poep oplevert. Terwijl het dier naar bloederig lauwwarm vlees verlangt, wakkert zijn baas obesitas aan met droge zetmeelbrokken. ‘Ik heb nog nooit een hond in een maïsveld zien smullen.’
Joost de Jong, voorzitter van de belangenvereniging van de huisdierenbranche Dibevo, stak als enige zijn toehoorders een hart onder de riem. Uw waarde zal stijgen, hield hij de zaal voor, omdat kennis en certificering uiteindelijk de gezelschapsdieren voor de ondergang zullen behoeden.

Re:ageer