Organisatie - 7 september 2006

Leuke mensen

‘Krijg nou wat’, zegt Aalt Dijkhuizen, de leider der leiders.
‘Zeg dat wel’, antwoordt Wiebe Wieling. De oud-directeur van Van Hall Larenstein, de nieuwe tentakel van het kennismonster Wageningen UR, kijkt monter voor zich uit.
‘En dat loopt zomaar onaangekondigd mijn werkkamer in’, zegt Dijkhuizen.
‘Zal ik even met beneden bellen?’, biedt Simon Vink aan, de woordvoerder van het Wageningse bestuur.
‘Mijn goede vriendin Erica Schaper en ik willen een kop koffie gaan drinken’, zegt Wieling. ‘Maar ze accepteren nergens onze muntjes meer.’
Dijkhuizen zoekt in de zakken van zijn jasje. ‘En nu wil je mijn chipknip lenen.’
‘Niks veranderd’, moppert Vink. ‘Nog altijd een sjacheraar. Je krijgt je knip niet meer terug, Aalt.’
‘Zwijg stil, o voorlichter met de gespleten tong’, zegt Wieling.
‘Je verwart me met je vriend Bas T.’, zegt Vink. ‘Je eigen oude voorlichter. Hoeveel jaar heeft hij ook alweer gekregen?’
‘Snedig mopje, Simon Slangentong’, zegt Wieling waarderend. ‘Goedkoop, maar snedig.’
‘Oplichting is geen misdrijf om grapjes over te maken’, zegt Vink streng.
‘Ik weet wat er nu gaat komen’, zegt Wieling.
‘Net als het liegen over het aantal studenten, en vervolgens frauduleus enkele Haagse miljoenen incasseren’, zegt Dijkhuizen.
‘Ik wist het’, zegt Wieling tevreden.
‘Wees blij dat je nog vrij rondloopt’, voegt Vink Wieling toe.
‘Toen we met jullie samengingen, vonden we jullie nogal provinciaal’, zegt Wieling. ‘Maar, zeiden we tegen elkaar, in Wageningen zitten wel leuke mensen. Leuke mensen die ons een beetje autonomie zullen gunnen. En daarna leerde ik jullie kennen.’
‘De mooiste dag van je leven’, zegt Dijkhuizen.
‘Weet je, Tijs’, zegt Wieling. ‘Sinds die dag ben ik steeds beter gaan begrijpen waarom de Chinezen jou hebben gevraagd om adviseur te worden’, zegt Wieling. ‘Of all people.’
‘Het is Dijkhuizen, Wiebe’, zegt Dijkhuizen.
‘Jullie lijken ook allemaal zo verschrikkelijk veel op elkaar’, verontschuldigt Wieling zich.

Willem Koert

Re:ageer