Student - 4 november 2010

Lekker, maar wat kleurloo

Campus Culinair in het bestuursgebouw

Eten in het bestuursgebouw
Ik ben: in het bestuursgebouw aan de Costerweg. Altijd al benieuwd hoe de hoge piefen van de uni hun lunch gebruiken? Het  blijken ook gewoon mensen te  zijn die bamischijven en broodjes kaas eten. Met mes en vork, dat wel. En volgens de principes van goed bestuur is het transparantie troef, iedereen is welkom in de kantine.
Ik eet: Indiase kerriesoep met kip, focaccia met gerookte zalm en een salade van rucola, tomaat, maïs, selderij en knisperige broodkruimeltjes.
Ik proef: een pittige, gebonden soep met malse stukjes kip en knapperige groenten, verrassend goed. Aan de frisse, gezonde salade en het broodje gerookte zalm valt op het eerste gezicht weinig te verprutsen. Maar toch, een hap vol rucola geeft bepaald geen prettig mondgevoel, en bij mijn broodje zalm mis ik citroen, mayonaise, dille voor mijn part. Kantines, ­samen met vliegtuigen en ziekenhuizen, lijken te lijden aan een algeheel gebrek aan gevoel voor wat echt lekker is. En het bestuurs­gebouw is hierop geen uitzondering.
Ik vind: het bestuursgebouw een grote gelijkenis vertonen met een ziekenhuis, een open ruimte met veel planten, veel grijs en geel en een hoge akoestiek. Als het als doel heeft bezoekers een gevoel van licht, rust en ruimte te bieden dan werkt dat bij mij wel. Maar niet bij iedereen lijkt me zo. En het eten? Dat past mooi binnen het ziekenhuisconcept, lekker maar wel een beetje kleurloos.
Cijfer: een 7+

Re:ageer