Wetenschap - 1 januari 1970

Leen Moraal en ir Jeroen Sluijsmans, initiatiefnemers KGR Big Band

Leen Moraal en ir Jeroen Sluijsmans, initiatiefnemers KGR Big Band

Leen Moraal en ir Jeroen Sluijsmans, initiatiefnemers KGR Big Band


,,Zo hou je mensen uit de WAO!''

Ze willen liever niet over hun werk praten, maar over de nieuwe Big Band
die ze dit jaar hebben opgericht bij de kenniseenheid Groene Ruimte. Ze
barsten bijna uit hun voegen van enthousiasme, entomoloog Leen Moraal en
accountmanager Jeroen Sluijsmans bij Alterra.

Leen Moraal: ,,Ik werk met bosinsecten en volg plagen van jaar tot jaar.
Hoe en waar ze ontstaan en wat de oorzaken zijn. En het behoud van de
bijenpopulatie. Daar is helaas weinig belangstelling voor..''
Jeroen Sluijsmans: ,,Ja, daar scoort de minister niet mee.''
Hij houdt zich onder andere bezig met business development,
kennisontwikkeling, en het in de markt zetten van het product Remote
sensing , bijvoorbeeld voor het voorspellen van de oogst: ,,Graan moeten we
nu niet exporteren, dat hebben we nu zelf nodig.''
Maar nu willen ze het vooral hebben over hun Big Band.
Leen Moraal is drie jaar geleden begonnen met saxofoon spelen en haalde
Jeroen Sluijsmans, die hij nog van de Dorschkamp kent, over om dat ook te
gaan doen.
Sluijsmans: ,,Ik kon geen noot lezen en wist niets van muziek, maar ik ben
nu ook aan de sax en heel enthousiast.''
Op een personeelsfeest van Alterra trad een Amsterdamse Big Band op. Leen
en Jeroen waren diep onder de indruk. ,,Daar moeten we in!'' zei Moraal.
,,We hebben wat rondgevraagd. In Bennekom was een Big band maar we vonden
hun stijl niet zo leuk. We willen muziek die je raakt; waarbij je met een
stel lekker kunt spetteren.''
Sluijsmans: ,,In januari dit jaar troffen we elkaar bij de koffie-automaat:
,,Zullen we het zelf proberen?''
Ze gingen op zoek naar mensen die muziek maken of er weer zin in hadden.
Jitse Kopinga (van Folkorn) en Aart van de Berg, ook geen onbekende in het
Wageningse muziekwereldje, werden de voortrekkers.
Toen naar 'het bureau'. Plannen voorgelegd. Is er ruimte? Kan het wat
geluidsoverlast betreft? Er werd gemeten; men kwam op 120 decibel uit. Dat
moest kunnen. De directie van de kenniseenheid Groene Ruimte zei na enig
overleg volmondig 'Ja'. Ruimte én geld werden toegezegd. ,,Kom maar terug
als het gaat lukken'', was het commentaar. Moraal: ,,De voorwaarde was wel,
dat het kwaliteit moest hebben.''
Overal werden posters opgehangen en e-mails rondgestuurd. Er volgden
reacties zoals: ,,Dit is de beste anti-arbeidsongeschiktheidsactie ooit''
en ,,Zo hou je mensen uit de WAO!''
Eisen werden nog niet gesteld. Na een week hadden ze al dertig
aanmeldingen, waaronder die van een 'hoffotograaf'.
De volgende stap was het aantrekken van deskundigen. Met z'n tweeën wisten
ze het niet zo goed te verwezenlijken. De keuze viel op Paul de Bie van de
Bennekomse Big Band.
Ze togen naar de directie, die vijftien muziekanten als minimum had
gesteld, maar met inmiddels vijfendertig aanmeldingen was er geen probleem.
En er kwam ruimte én geld beschikbaar.
,,Dat mag je best wel bijzonder vinden,'' zeg Leen Moraal. Zijn partner in
muziek stemt daar van harte mee in.
,,Leen werd als headhunter gevraagd. Hij moest op zoek naar een dirigent,
want die moest wel professioneel zijn.''
Ze kwamen tenslotte bij Guus Tangelder, docent Lichte Muziek op het Arnhems
conservatorium en leider van een professionele Big Band. Ze vinden hem een
man van grote klasse.
De foto die op tafel ligt, toont hem op zijn rug gezien, zwaaiend voor een
groep blazende en trommelende mannen en vrouwen. Ze kijken er bijna
verliefd naar.
,,In het begin was het erg chaotisch.'' zegt Moraal. ''Maar onder leiding
van Guus Tangelder kwam daar gauw verandering in.''
,,Dit is ons eerste optreden!'' zegt de accountmanager trots op de foto
wijzend. ''In januari bij de koffieautomaat het plan opgevat, 8 april
eerste repetitie en 24 juni al het eerste optreden in het Atrium!''
Saxen, klarinet trombone, trompet, dwarsfluit, drums, van alles zit er bij.
Ze speelden 'Merci Merci, Birdland, Making whoopy' en dat soort nummers,
voor ruim honderd toehoorders. Dat er zo iets binnen Alterra kon
plaatsvinden, vond men geweldig.''
Ze zijn nog geen vereniging. ,,Misschien volgend jaar'', deelt voorzitter
Sluijsmans mee. Wie dat wil kan ze uitnodigen.
En de band kan nog wel wat meer mensen gebruiken.
Beide oprichters betreuren het dat er van de universiteit maar twee of drie
mensen meespelen.
,,Het kan toch ook iets zijn van de héle kenniseenheid?''
De repetities zijn op dinsdag van kwart over vijf tot kwart over zeven.
Iedereen kan zo binnenlopen. In zaal 1, naast de ingang.
Moraal: ,,Heel gezellig. Ik ben de koelkastmanager en zorg dat het bier
koud is.''

Lydia Wubbenhorst

De KGR Big Band produceert al bijna 120 decibel aan geluid, maar kan toch
nog wel wat meer mensen gebruiken. | Foto Alterra

Re:ageer