Wetenschap - 16 november 1995

LUW-actievoerders eisen geld en lagere werkdruk

LUW-actievoerders eisen geld en lagere werkdruk

De onderhandelingen tussen minister Jo Ritzen en de onderwijsbonden liepen in de nacht van maandag op dinsdag stuk. Daarom togen 25 LUW-werknemers op 14 november naar een regionale actiebijeenkomst in Deventer. Gemotiveerd keerden zij huiswaarts om collega's aan te moedigen. Want eind deze maand moet er een landelijke staking komen, als Jo niet zijn leven betert.


Ik ben bang dat we hetzelfde werk met steeds minder mensen moeten doen. Daarom sta ik hier", zegt Gerrit van den Heuvel. Weet je wat het is? Er worden steeds meer apparaten en pc's het Jan Kopshuis binnengedragen. En daar zitten echt geen kleine Japannertjes bij die ze even installeren. Dat kan ik doen. Sinds kort heeft de systeembeheerder van Agralin ouderschapsverlof. Die kan ik dus op woensdagmiddag vervangen. Nou, ik kom aan mijn eigenlijke werk nauwelijks toe. Twee uur achter elkaar doorwerken aan een probleem is er niet bij. De medewerker die moddert met z'n beeldscherm moet maar wachten."

Geld voor tijdelijke vervangers is er ook niet", moppert Van den Heuvel. Maar bedenk dat iedereen zijn probleem het belangrijkste vindt. Soms ga ik 's avonds nog een paar uur door. En weet je wat het ergste is? Steeds meer zaken lopen fout. Dat mag vooral met een LUW-produkt als Agralin toch niet gebeuren."

Gerrit van den Heuvel neemt geen blad voor zijn mond. Hij is een van 25 LUW'ers, voornamelijk ondersteunend en beheerspersoneel, die naar Deventer zijn gereisd voor een actiebijeenkomst tegen het Hoger onderwijsplan (Hoop) van minister Ritzen. In de circustent achter de stadswallen schalt uit de luidsprekerboxen: Het is net twee uur in de middag en er zijn al 342 actievoerende onderwijsambtenaren aangekomen uit Gelderland, Overijssel en Flevoland!

Wachtend op de sprekers verzamelen de Wageningers kralen en spiegeltjes", merkt dr ir Dick Verduin van de Centrale voor middelbare en hogere functionarissen (CMHF) op. De vakbondskramen liggen vol met buttons, pennen, petjes en klemmetjes. Threes Geelen, AbvaKabo-activist van de LUW, heeft zelfs een zweetband van de Abop op de kop getikt. Een enkele Wageninger trekt nu zijn AbvaKabo-shirtje aan.

Ondertussen legt Sjoerd Hobma zijn actiebereidheid uit. Deze 54-jarige analist is blij met het grote aantal studenten op de vakgroep Milieutechnologie. Maar daardoor komt het onderzoekswerk in de verdrukking. Hij voert niet alleen actie voor twee procent prijscompensatie of voor de taakverlichting. Vooral de mogelijkheid om korter te werken en tegelijk niet te veel op het salaris in te leveren, brengt hem op de been.

Sabattical leave

Inmiddels loopt de tent vol. De luidspreker: Om half drie zijn 960 actievoerders geregistreerd. Een blik in de circustent leert dat de groep 40-plussers de overhand heeft. Gelet op het aantal camping-smokings is het aandeel ondersteunend personeel van andere onderwijsinstellingen niet onaanzienlijk. Iets na drieen legt de eerste spreker, van de Ambtenarencentrale, in droge bewoordingen uit dat er nu echt actie gevoerd wordt. De acties zijn niet alleen voor meer salaris maar ook voor een goede cao waarin kinderopvang, een 36-urige werkweek, sabattical leave en taakverlichting centraal staan. De Wageningers weten dat het ook gaat om de rechtspositie van de assistenten en onderzoekers in opleiding, de aio's en oio's. Die moeten vooral werknemers blijven en geen beursstudent worden. Verder staat op het verlanglijstje gelijke rechten voor tijdelijk medewerkers: de soort werknemer die in Nederland nergens zo talrijk is als aan de universiteiten.

De tweede spreker, van enkele christelijke bonden, legt uit dat verslechteringen van ondermeer de vervroegde uittreding (vut) het personeel van middelbare leeftijd zwaar treft. De grote groep baby-boomers heeft toch al steeds te maken gehad met tegenslagen. Eerst bezuinigingen op de kinderbijslag toen zij hun kinderen kregen, vervolgens de verslechtering van studiefinanciering toen hun kinderen gingen studeren. En nu, in de nadagen van hun carrieres, verslechtering van de vut. De christelijke vakbondsman legt uit dat een vut die slechts 40 of 50 procent van het salaris oplevert, een flut-vut is. Instemmend applaus is zijn deel van het gehoor, dat inmiddels is aangegroeid tot 1759 actievoerders.

Te laat!

Dan beklimt een kameraad van CMHF'er Verduin het podium. Collega's! Staan wij liever voor de klas?" De zaal joelt instemmend. Staken wij graag?" De zaal joelt nee. Ritzen doet ons nu pas een voorstel. Sinds april werken wij zonder cao. Hij is te laat!!" Boe, roept de zaal. Kunnen wij het maken te laat repetities na te kijken?" Nee, roept de zaal.

Deze spreker bespeelt de gevoelens in de zaal bevlogen en geroutineerd. Hij somt de resultaten op van de cao's voor ambtenaren bij provincies, gemeente en rijk. Deze varieren van 2,5 tot 3,75 procent salarisverhoging en allen een 36-urige werkweek: En wat biedt Ritzen, nul komma nihil nul!!" De zaal joelt opnieuw. De CMHF-man: We willen niet staken maar Ritzen dwingt ons". Het is half vier en de luidspreker meldt: 2115 actievoerders!

Een vakbondstroubadour met gitaar brengt de stemming erin met lekkere meezingteksten als Jo, waar blijft mijn cao. De zaal doet een heuse polonaise en heft zelfs een Ritzen, Ritzen, who the fuck is Ritzen aan. Een enkel spandoek herinnert aan de eisen die minister Jorritsma stelt aan haar inkomen en dienstauto.

Dan neemt Van der Kolk van het Abop (Algemene bond voor onderwijzend personeel) het woord. Hij legt uit dat Ritzen steeds met een tiende van procenten de vakbondsonderhandelaars tegemoet kwam. De onderhandelingen staakten bij 1,6 procent loonsverhoging. De vakbonden bleven steken op 2,0 procent. Hij vraagt de zaal of dit genoeg is: Nee!". En nogmaals: Is dit genoeg?". Nee!!!!" En Van der Kolk slingert de tent in dat gesprekspunten als arbeidsduurverkorting en wachtgeldperikelen niet eens aan de orde zijn geweest.

Individueel

De boot is aan en Ritzen zal weten dat de actiebereidheid groot is. In Deventer is de actiebijeenkomst om 15.45 uur met 2601 actievoerders de best bezochte", meldt de luidspreker. Dat moedigt Van der Kolk aan om alvast een landelijke staking te lanceren. Eind november moet heel onderwijzend Nederland naar de voetbalstadions in Utrecht, Rotterdam en Amsterdam trekken. Ritzen kan nu nog kiezen", waarschuwt Van der Kolk.

De Wageningers keren tevreden en geinspireerd huiswaarts. Met name Verduin en Geelen hebben de taak om de LUW-medewerkers tot gezamenlijke actie aan te zetten. De bereidheid daartoe lijkt aanwezig, gelet op het feit dat het aantal vakbondsleden onder het LUW-personeel in twee jaar tijd is verdubbeld tot 30 procent. Maar de animo voor medezeggenschap in de dienstcommissies is er niet groter op geworden, weet Verduin. En volgens de actievoerders denkt menig aio alleen aan het eigen hachje. De verslechteringen zijn voor de generatie na hen, voor acties hebben ze geen tijd.

Analist Hobma kreeg, toen hij collega's tot actievoeren opriep, dan ook te horen: Ga jij maar voor mij". Veel nieuwe leden blijken vooral lid geworden te zijn omdat zij hun individuele positie in de reorganisaties zo goed mogelijk willen verdedigen. Daarbij is steun van vakbondsdeskundigen mooi meegenomen. Verder reikt de solidariteit, tot nu toe, niet.

Re:ageer