Wetenschap - 13 september 2001

LS: Veermans verwijten

LS: Veermans verwijten

'Wageningen moet meer in de samenleving staan en moet meer emotie tonen.' Met deze woorden begint een artikel in de Volkskrant (dinsdag 4 september), waarmee onze bestuursvoorzitter C. Veerman de situatie in Wageningen tracht te typeren. Diegenen die het stuk gelezen hebben, in het bijzonder het personeel, moeten achterover zijn gevallen bij het lezen.

In de eerste plaats wordt Wageningen verweten achter de feiten aan te lopen. C. Veerman noemt als voorbeeld het opzetten van een nieuw studieprogramma biologische landbouw. Hij wijt dit aan de traagheid van de organisatie, het vermogen van de mensen (personeel?) om buiten hun denkkaders te treden en het opgroeien met 'standaardwetenschappelijke modellen'. Als personeelslid, maar ook als student, zijn dit toch zaken je niet graag over je hoort zeggen. De traagheid binnen de gehele organisatie is misschien een direct gevolg van het besluiteloze en trage acteren van het bestuurscentrum zelf, de raad van bestuur in het bijzonder. Voorbeelden zijn er legio. Het is onbegrijpelijk dat het personeel enerzijds wordt opgezadeld met een enorme werkdruk, reorganisaties, herprogrammeringen en andere regelingen en dat hij hen anderzijds vraagt om zich meer in de samenleving te begeven en buiten de bestaande denkkaders te treden. Het lijkt verstandig eerst de zaken intern eens goed op orde te hebben en alle neuzen dezelfde kant op te krijgen, voordat dit soort uitspraken in de landelijke media gedaan worden. Mogelijk moet het 'falen' van de gehele organisatie niet in de eerste plaats gezocht worden bij het personeel, maar bij de leiding van Wageningen UR.

Dan de 'taskforce' die de toekomst van de landbouw onderzoekt. Door middel van 'ateliers' moet Wageningen in contact komen met boeren, politici, beleidsmakers en maatschappelijke organisaties. Want dat brengt Wageningen dichter bij de samenleving en zorgt voor emotie. Ik weet niet waar C. Veerman deze kolder op baseert. Wageningen is bekend om zijn praktisch gerichte onderzoek en onderwijs en heeft zeer goede contacten met de bovengenoemde groepen. En emotie is geloof ik een aspect waarvan een wetenschapper in staat moet zijn om het uit te schakelen.

De mensen in de 'taskforce' zijn geselecteerd omdat zij w?l in staat zijn om buiten de bestaande denkkaders te treden. In hetzelfde stuk wordt prof. Kol uit Rotterdam voor gek versleten omdat hij van mening is dat de landbouw uit Nederland moet verdwijnen. Misschien vreemd gedacht, maar hij treedt toch buiten de huidige denkkaders en lijkt me daarom al een perfect 'taskforce-lid'.

Dat C. Veerman in zijn laatste dagen als collegevoorzitter kritiek levert op de positie en de werkwijze van Wageningen UR maakt hem niet alleen tot een slecht bestuurder, maar toont des te meer hoe groot de afstand is tussen management en werkvloer van Wageningen UR en hoe respectloos Wageningen UR met haar personeel omgaat.

Dennis Gudden, student

Re:ageer