Wetenschap - 21 maart 2002

LS: IJsberen

LS: IJsberen

De publiciteit over het stereotiepe gedrag van ijsberen maakt weer veel los, en maakt ook weer veel duidelijk. De leerstoelgroep die liever niet Ouwehand tegen de haren in strijkt met objectieve waarnemingen, want het is zo'n leuk onderzoeksgebied. De dierentuin die het welzijn van de beesten juist na aan het hart zou liggen. En dan natuurlijk de ingehuurde bioloog die verklaart dat het vroeger allemaal veel erger was.

Inderdaad, Ouwehand was jarenlang een lichtend voorbeeld van een dierentuin waar de bezoekersaantallen het belangrijkst waren, het dier was slechts de attractie om mensen te lokken. Met het Berenbos en de amur-tijgers heeft de dierentuin hard aan zijn imago gewerkt en blijkbaar mogen wij noch de ijsberen klagen over hun behuizing en hun troosteloze bestaan. Want 'We houden toch ijsberen in de dierentuin, omdat we ons verplicht voelen om de ijsbeer als soort in stand te houden'.

De dierentuin als veilige haven voor een bedreigde diersoort? Dat argument wordt vaker door dierentuinen gebruikt om bedreigde exotische dieren te houden, waar dan heel veel mensen naar komen kijken. En toegegeven, soms draagt het ook inderdaad bij aan het instandhouden van een soort. Maar gaat Ouwehand dan ijsbeertjes kweken en uitzetten op de Noordpool, terwijl de grootste bedreiging de verzieking van hun biotoop is? Wellicht staan er tegenwoordig informatieve bordjes dat de ijsbeer kan gaan uitsterven door menselijk handelen (ik weet het niet, ben na een eenmalig, misselijkmakend bezoek in 1986 nooit meer geweest).

Als het om voorlichting gaat, zijn er natuurlijk genoeg, beter te huisvesten, bedreigde Europese dieren om de consument voor te lichten, of zijn deze niet aansprekend genoeg? Nee, ijsberen horen nu eenmaal in een dierentuin omdat het klantentrekkers zijn. En als ze zich daar beroerd voelen, ach, dat is leuk onderzoeksvoer voor biologen.

Michiel Kotterman

Meer ingezonden brieven op pagina 9.

Re:ageer