Wetenschap - 3 oktober 2002

LS: Dijkhuizen I

LS: Dijkhuizen I

"Ook wij hebben een tekort aan middelen...maar de vraag is hoe krijg je meer? In ieder geval niet door ach en wee te roepen," onderwees Aalt Dijkhuizen ons twee weken geleden. Tevergeefs speurde ik in het Wb naar honende reacties op Dijkhuizens oncollegiale, kinderachtige en misplaatste uitlatingen in de landelijke pers.

Welk doel meent Duikhuizen met zijn woorden te dienen? Namens wie denkt hij te spreken? Waar heeft hij zijn na?eve (of op zijn minst beperkte) onderhandelingsstrategie opgestoken? In iedere spelvorm is het gewicht van klaagzang of wapengekletter recht evenredig met de kracht van iemands wapenarsenaal. Hoe slagen Franse boeren erin jaar in jaar uit een buitenproportioneel deel van de koek te krijgen? Niet door het hoofd gedwee te buigen, maar door huilend van woede hun tractoren op de autoroute te parkeren. Studenten zijn altijd een gemakkelijk te mobiliseren maatschappelijke groep geweest. Of zijn die tijden voorbij? Uiteraard is 'the boy who cried wolf' een idee om rekening mee te houden, maar bij een frontale aanval op de fundamenten van Nederland Kennisland is kritische houding zeker op zijn plaats.

Na eerst andere universiteiten onheus te bejegen en zichzelf misplaatst op de borst te slaan (Wageningen is niet eens de enige niche-universiteit in een uitzonderlijke positie), springt Wageningen uit zijn vel, wanneer Plasterk op een evenmin elegante manier een inhoudelijk juiste column schrijft in de Volkskrant. Au, dat doet pijn. 'Boer' is al lang geen complimenteus predikaat en Wageningen worstelt al jaren om van haar agrarische imago af te komen. Dus Plasterk hoeft hier niet meer terug te komen. Dat is ronduit laf. Een volwassen universiteit zou de handschoen opnemen en het vrije woord laten zegevieren.

Oh ja, worden Communicatiekunde en Beleidswetenschappen niet al elders te lande al gegeven? Of heeft Duikhuizen daar misschien ook en andere kijk op?

Gerald Schut, student Tropisch Landgebruik

Re:ageer