Organisatie - 5 maart 2009

LENTE

Door de week ben ik onderzoeker. In het weekend zit ik in de dienstverlening. Thuis. Fietsenmaker, ICT’er, conciërge, taxichauffeur, dat soort werk. Het taxiwerk is vooral in het kader van de kindersporten: naar het hockeyveld, de tennisbaan, de manege en het voetbalveld. Dit natuurlijk gecombineerd met enthousiaste aanmoedigingen als supporter langs de lijn.
Afgelopen zaterdag werd er na een lange winterstop eindelijk weer gevoetbald. Het weer was nog ietwat grijs, het gras nog wat bruingroen en nat, maar ’t kon. Onze E’tjes waren haast niet meer te houden. Een winter lang hadden de kleine mannen gedroomd van het aanstaande kampioenschap en een aansluitende carrière bij Ajax of Feyenoord. Afhankelijk van waar je voor was. De winst was al bijna op zak, die ‘gassies’ van de tegenpartij moesten alleen nog even een lesje krijgen.
Helaas, de gassies waren sterker dan gedacht en met de rust stonden we met 5-0 achter. De scheids was natuurlijk blind, de bal te licht en het veld te slecht. In de tweede helft zou het allemaal weer goed komen. Maar ook toen viel het tegen. Zelfs Tommy de Tank, de vedette van de E3, kon het tij niet keren. Het was 12-0 toen het eindsignaal klonk.
Maar niemand die het hoorde, in de kolkende bruingroene arena. Met de winst, het kampioenschap en een glanzende carrière in de gedreven koppies ging de strijd gewoon verder. De scheids floot zijn hoofd rood en ouders maanden zwaaiend en roepend langs lijn tot stoppen, maar onze geel met zwarte gladiatoren streden verder. Pas toen de scheids de bal te pakken kreeg en hem hoog boven zijn hoofd hield, drong het grote drama langzaam door. We hebben verloren.
Toen biggelden dikke tranen over de met modder en gras besmeurde wangetjes. Het rook naar voetbalzweet en nat gras. Ik snoot mijn neus. In de verte bloeiden de sneeuwklokjes en winterakonietjes nog maar net. Het was bijna maart.
Op deze prachtig droevige, ietwat grijze, zaterdagochtend begon dit jaar de lente.

Re:ageer