Organisatie - 21 februari 2008

Kuifje in Afrika

Regelmatig mogen we in de Resource kennisnemen van de ervaringen van Wageningse studenten die een stage of afstudeerproject in het buitenland hebben gedaan. Nuttig voor hen die zich op een stage voorbereiden. Met het artikel van Iris Roscam Abbing over Rienk Geertsma (‘Moeilijk socializen in China en Botswana’) bereikt dit genre echter een dieptepunt.
Volgens mij blijkt uit het stukje helemaal niet dat het zo moeilijk socializen is in China. Uit Rienks verhalen over alcoholgebruik wordt duidelijk dat zijn gastheren hun best deden om het hem naar de zin te maken. Jammer dat het artikel niet wat meer diepgang heeft, met goede tips over hoe het hoort op de plek waar hij gezeten heeft. Overigens heeft China één miljard inwoners, en ik heb een vermoeden dat die niet allemaal hetzelfde zijn.
Ronduit stuitend is de beschrijving van het dorpje in Botswana. Hieruit maak ik op dat Wageningse studenten worden opgewacht door jaloerse Batswana die hen proberen te betoveren. Deze beschrijving van plaatselijke gebruiken haalt niet eens het niveau van Kuifje in Afrika. Ik kan me niet voorstellen dat jullie dit als serieuze beschrijving van Botswana hebben bedoeld. Ik kan het weten, want ik kom er al meer dan 25 jaar. Tips zoals uiterst beleefd zijn en iedereen op straat netjes groeten - net zoals in de Betuwe, zal ik maar zeggen - zouden misschien nuttiger zijn voor reizigers die de mensen in dit prachtige, gastvrije, trotse land willen leren kennen. Misschien moeten we voor alle buitenlandse stages maar een cursus interculturele communicatie verplicht stellen.
Mijn antwoord op ‘Batswana zijn gesloten en jaloers van aard’ is dit: Ga o na maitseo, o wa itse. Dat is Setswana voor: u hebt geen manieren.

Re:ageer