Student - 24 april 2008

Kookfreak is ook goaltjesdief

Roderik de Harder, student Voedingsmiddelentechnologie aan Van Hall Larenstein Wageningen, verdient zijn geld met voetballen. Dit seizoen komt de geboren Spakenburger uit voor hoofdklasser Bennekom. Een spits met een passie voor eten, die leeft om te scoren.

De VHL-student Roderik de Harder loopt in voor een wedstrijd van hoofdklasser Bennekom.
De VHL-student Roderik de Harder loopt in voor een wedstrijd van hoofdklasser Bennekom.

Foto: Bart de Gouw

De Harder praat net zo snel als hij kan lopen. Hij moet het in de spits met zijn 1 meter 83 van zijn bewegelijkheid en snelheid hebben. Maar hoe snel hij precies is op de honderd meter weet hij niet; geen tijd voor andere sporten. ‘Ik ben één avond per week vrij en dan ben ik graag bij mijn meisje.’
Zijn mooiste doelpunt is volgens De Harder een stiftje met links in de kruising tegen Scheveningen. Maar de goal die hij maakte tijdens een gewonnen oefenduel in de zomer van 2006 tegen Ajaxprofs - uit een draaiend schot – is het meest speciaal.
Als klein jongetje rende De Harder al op het voetbalveld. Profclub FC Utrecht toonde belangstelling voor hem toen hij twaalf was, maar De Harder wilde liever gewoon naar school, ook toen ze een paar jaar later opnieuw informeerden. ‘Ik zag mezelf geen carrière maken in het voetbal. En het gat tussen het amateurvoetbal en het betaald voetbal is tegenwoordig klein.’
Hoeveel hij verdient wil De Harder niet zeggen. Dat hoeven zijn teamgenoten niet te weten. ‘Ik kan er goed van leven’, grijnst hij vriendelijk. De voetballer heeft respect voor zijn studiegenoten die van vijfhonderd euro per maand rondkomen. ‘Ik vind het soms rot om te horen dat ze een paar schoenen dat ze graag willen hebben niet kunnen kopen.’
Zijn klas is leuk, vertelt De Harder, maar van het studentenleven krijgt hij weinig mee. ‘Lid zijn van een vereniging lijkt me wel gaaf, maar dan wil ik volledig lid zijn, en dat is niet te combineren met voetbal.’
Komend seizoen speelt de student voor Huizen, dat een klasse lager uitkomt maar veel ambitie heeft. ‘Ik heb goede afspraken kunnen maken en vind het sportief en financieel een verbetering’, aldus De Harder. Zo mocht hij vorig week een auto uitzoeken. ‘En het is maar een kwartiertje rijden van huis, dus dat is ook handig.’ Op zijn kamer in Wageningen is hij weinig. Meestal slaapt hij in Spakenburg bij zijn vader. ‘Ik heb last van heimwee.’
Als de spits niet scoort én niet wint, is zijn weekend naar de filistijnen. ‘Ik kon er een week ziek van zijn. Je wordt er als Spakenburger op straat ook de hele week mee geconfronteerd, de druk is groot. Maar ik heb geleerd het wat meer van me af te zetten.’
’s Avonds koken is voor De Harder ontspanning. Van jongs af aan staat hij graag in de keuken. Hij bakte taarten en koekjes, en op zondag regelde hij met zijn broer en zus avondeten. ‘Dan kregen we 25 gulden voor boodschappen.’ Hij werd banketbakker, en verdiende op een gegeven moment geld als voetballer bij Spakenburg én als bakker. Omdat hij wel een salaris kon missen en meer over voeding wilde leren, ging hij terug naar school. Na een kort verblijf op de lerarenopleiding voor banketbakkers en de HAS Den Bosch kwam hij naar Wageningen. ‘Ik ben een kookfreak en wil voeding combineren met marketing en cultuur.’
De Harders droom is een concept bedenken dat even geniaal is als de McDrive. ‘Maar dan met iets traditioneel ambachtelijks.’

Re:ageer