Wetenschap - 15 maart 2001

Klimgeiten

Klimgeiten

"Pas op je hoofd", waarschuwt Sanne Dekker als we haar kamer binnenlopen. Een witte rubberen laars beschermt het eind van de uitstekende balk. De vierdejaars studente veeteelt heeft op haar kamer op Droevendaal een schuine klimwand gebouwd: een constructie van balken en plaatmateriaal. Hij hangt met kabels aan de muur en neemt de halve kamer in beslag. De wand zit vol met grepen in allerlei kleuren en van allerlei materialen. Op de grond staat een krat met nog meer grepen. "Ik heb hem net weer wat verbouwd, om nog wat te oefenen", zegt Dekker. "Het is best handig thuis ook wat te kunnen trainen. Ik reis toch al twee keer per week naar een klimhal in de regio."

Ze haalt ondertussen haar klimschoenen tevoorschijn. Ze legt uit dat je er met blote voet ingaat. De schoenen hebben een verharde neus en stroef rubber aan de buitenkant. Aan de muur van haar kamer hangt ingelijst een mooie zwart-wit foto van haar op een klimwand. Dekker: "Hij is gemaakt tijdens de Nederlandse Studentenkampioenschappen van vorig jaar. Ik werd toen twaalfde van de 26 deelnemers, waaronder de nationaal kampioen." Dit jaar wilde ze ook naar de Studentenkampioenschappen, op 10 en 11 maart. Ze ging ter voorbereiding naar de klimhal in Groningen, waar de wedstrijd plaats zou vinden. Dekker: "Het is handig om de grepen en uitgezette routes te bekijken, ook al wijzigen de bouwers alles de dag voor de wedstrijd weer." Ze zit op de vrijdag voor de wedstrijd echter met een sjaal om haar nek op haar bed en zegt met zachte stem: "Ik weet alleen nog niet of ik dit weekend ga. Ik heb koorts en een keelontsteking gehad. Ik werd net na een paar grepen klimmen al duizelig. Mijn voorbereiding lijkt voor niks geweest."

De studente veeteelt is lid van Ibex, de klimvereniging voor studenten, die deze maand vijftien jaar bestaat. De naam van deze vereniging is afgeleid van Capra ibex, de steenbok in het Latijn. De vereniging heeft ongeveer honderd leden. Pieter Steenhuis is als bestuurslid verantwoordelijk voor het materiaal. Steenhuis: "De groep actieve leden is wel wat kleiner. Maar dat is ook wel weer gezellig, want nu ken je iedereen goed." Hij klimt sinds hij in Wageningen is komen studeren, nu drie?nhalf jaar geleden. Zijn clubgenoot Dekker klimt nu twee?nhalf jaar fanatiek. Steenhuis vindt het net als Dekker jammer dat Wageningen geen klimhal heeft en alleen een klimwand op de Bongerd. Steenhuis over de klimwand: "Hij is klein, laag en buiten. In de winter is dat zeker niet leuk. Er schijnt echter geen geld te zijn voor uitbreiding." Dus reizen leden van de studentenklimvereniging Ibex op dinsdagavond naar Arnhem, Nijmegen, Utrecht of Nieuwegein om samen klimmen. Ze werken in paren: de klimmer is met een touw aan zijn partner op de grond verbonden. Door de zekering kun je rustig klimmen zonder te vallen. De klimmers horen regelmatig aanmoedigingen. Dekker: "We dagen elkaar echt uit om bepaalde routes te volbrengen. Je gaat bovendien door als je weet dat iemand anders wel boven is gekomen. Ook al trillen je spieren."

De leden van de klimvereniging gaan buiten het winterseizoen vaak naar rotsen in het buitenland voor hun sport. Steenhuis gaat dit weekend naar Belgi?. Op de steile rotswanden zijn met haken routes uitgezet. Steenhuis: "Als we verder weg gaan, naar de Alpen bijvoorbeeld, blijven we meestal wel een week weg. Klimmen is voor ons dan meer vakantie. We doen het ook om lekker buiten te kunnen zijn."

Klimmen is geen goedkope sport. "Maar", vertelt Steenhuis, "leden van Ibex kunnen gratis klimspullen van de vereniging lenen. Zelf heb ik in de loop der jaren wel wat spullen aangeschaft, maar ik heb nog geen complete uitrusting. Op reizen is te besparen door te liften en gebruik te maken van treinaanbiedingen."

Afgelopen weekend blijkt de niet fitte Dekker toch naar de studentenkampioenschappen gegaan te zijn. Zondagavond is ze nog een beetje verkouden. "De eerste route die was uitgezet, heb ik uitgeklommen. Bij de tweede route moest ik op tweederde afhaken. Dit was niet genoeg om ook op zondag te mogen starten. Misschien heeft mijn verkoudheid me toch parten gespeeld", zegt Dekker. Ze eindigde dan ook in de achterhoede. Dekker: "Maar het was wel heel gezellig, ik ben veel oude bekenden tegengekomen."

Yvonne de Hilster, foto Guy Ackermans

Re:ageer