Student - 10 mei 2012

'Kippenvel voor het hele team'

Het universiteitsteam heeft de Batavierenrace gewonnen. Ondanks twee botsingen tegen het hek en acht kilometer met losse veters.

Esther Swart, met beker, wint voor de 2e keer
Dat ze 's werelds grootste estafettewedstrijd dit jaar zouden kúnnen winnen, was wel duidelijk. De Wageningse lopers zijn vaak snel, maar hebben nogal eens moeite met de strenge regels van de universiteitscompetitie. In 2010 kregen ze straftijd omdat een loper vergeten was een polsbandje te halen, een jaar later omdat ze teveel wissels doorvoerden. Dit jaar hebben de ploegleiders het tot in den treure herhaald: denk aan je ID, denk aan je polsbandje!
Koud, donker
De Wageningers startten desondanks niet sterk. In de koude, donkere nacht liep Harm van Baar twee maal tegen een hek aan. In de nachtetappes tussen Nijmegen en Dinxperlo verloor het team vier minuten op de concurrent uit Eindhoven. Enschede volgde op slechts tien seconden. Vier minuten is veel, maar niet onoverkomelijk, wisten ze. In de Achterhoek pakten vier sterke loopsters vijf minuten terug op Eindhoven. Na de ochtend stond Wageningen eerste!
Maar, zo berekenden de ploegleiders, die minuut voorsprong moest nog wel groeien. Want Eindhoven zou voor de slotetappe de Nederlandse kampioene op de 10 kilometer inzetten. Voorsprong uitbouwen, was dus het devies voor de middagploeg. Drie etappes gingen Eindhoven en Wageningen gelijk op.
Tot het noodlot leek toe te slaan toen bij Wilbert van Vliet al na 500 meter de veters los gingen. Meefietser Lex riep hem toe: 'Je kunt of nu snel strikken of doorlopen.' Maar Wilbert liep acht kilometer met losse veters en bereikte een snelheid van liefst 18 kilometer per uur. Ten koste van een paar blaren, dat wel. Samen met Arend Mulder en Esther Swart vergrootte hij de voorsprong tot acht minuten. De winst was daar!
Eerbetoon
Bij de prijsuitreiking in de grote tent in Enschede, werden ze muzikaal begroet door andere Wageningse teams als Tartlétos, KSV, WaHo, Ceres en Woeste Hoeve. Als eerbetoon brachten ze luidkeels de befaamde Wageningse cantus battle ten gehore tussen jongens van de landbouwhogeschool die willen zaaien en meisjes van het confectieatelier die het naaien ambiëren.  
Het werd pas stiller toen ploegleider Lex Verhoog de microfoon kreeg en de beker opdroeg aan  zijn voorganger Jan Roos die in ­juni 2010 verongelukte. 'Een van de grootste ploegleiders uit het verleden van Wageningen. Deze beker is voor jou, Jan.' Een groot applaus volgde. Lex: 'Dat was   echt, kippenvel voor het hele  team. Het mooiste moment van   de dag.'  Gaby van Caulil

Re:ageer