Student - 25 januari 2007

Kiezen is kut

tekst:
Redactie

323_nieuws.jpg
Heel je leven is een opeenhoping van keuzes. Dat begint al ’s ochtends als je uit bed stapt. Wat trek ik vandaag aan? Ga ik voor die blauwe spijkerbroek, of toch voor dat stoere zwarte rokje? Eenmaal beslist is het ontbijt aan de beurt. Gezonde bruine boterhammen of toch maar lekkere cornflakes met suiker? Bruine boterhammen met suiker dan maar, de gulden middenweg. Dan begint het plots te regenen, net op het moment dat je weg moet naar school. Zal ik fietsen of toch maar de bus pakken? Keuzes houden mij bezig op dit moment. Geen huis-tuin-en-keukenkeuzes, maar echte levensomvattende afwegingen. Heb ik als jonge student destijds wel de goede richting - of major, zoals ze het tegenwoordig willen noemen - gekozen? Wil ik onbewust niet heel iets anders? Een gesprek met de decaan moest uitkomst bieden. Zij kon mij mooi vertellen wat ik wil met mijn leven. Helaas. Veel vragen op mij afvuren was het enige wat ze deed. Mijn hersenen raakten overprikkeld. Mijn traanbuisjes ook. De toekomst komt er aan. Het moment van stages kiezen en afstuderen. En het liefst ook meteen een baan. En dan? Verplicht volwassen moet je de wijde wereld in. Ik overweeg de optie ‘hard wegrennen’. In bed kruipen, ogen dicht en net doen alsof alles goed is. Daar ben ik een ster in. Onder de dekens is alles mooier. In mijn dromen maak ik altijd de juiste keuzes en voel ik me onoverwinnelijk. Een week geleden stond ik voor de moeilijkste keuze ooit. Wil ik met mijn vriend de toekomst in, of ga ik alleen verder? Liters traanvocht lichter heb ik voor de laatste optie gekozen. Dat je een keuze hebt, wil nog niet zeggen dat het je blij maakt. Ik ben er over uit. Kiezen is kut. Laat mij maar lekker onder die dekens liggen. Lisanka van Scheijndel

Re:ageer