Student - 13 maart 2008

Keukentafelgesprekken over nieuwe natuur

Sinds een maand bemant Elbrich van der Velde, derdejaars student Bos- en natuurbeheer aan Van Hall Larenstein in Velp, samen met een klasgenoot het Servicepunt Nieuwe Natuur. Dat werd afgelopen najaar opgericht door SBNL, een organisatie voor particulier en agrarisch natuurbeheer, in samenwerking met de hogeschool. Ze moest wennen aan het binnenzitten, maar vindt het geweldig dat haar mening echt meetelt.

1972_nieuws.jpg
1972_nieuws.jpg

Foto: .

‘Als mensen een stuk grond willen omvormen tot natuur, kunnen ze contact met ons opnemen. De overheid stelt verschillende subsidies ter beschikking voor particulier en agrarisch natuurbeheer en bijvoorbeeld voor het aanbrengen van landschapselementen zoals houtwallen en houtsingels. Wij bekijken voor welke subsidies mensen in aanmerking komen en wat voor natuur er ontwikkeld kan worden. Eigenlijk helpen we particulieren door de eerste rompslomp heen. Dat is geheel vrijblijvend. Soms roepen ze daarna voor de uiteindelijke inrichting en subsidieaanvragen de betaalde hulp in van een adviseur van SBNL.
Als stagiairs lopen we ook met de adviseurs mee. We gaan mee op bezoek, om de mogelijkheden bij de mensen thuis te bekijken. Dan komen de echte keukentafelgesprekken. We waren een tijdje geleden in het Friese Gaasterlân-Sleat op bezoek bij mensen met een paardenhouderij. Marlies, de adviseur, werd door die man overgehaald om op een grote Friese hengst zonder zadel te gaan rijden. Hij bond zijn eigen riem wel even om de nek van het paard als teugels. Vervolgens begonnen alle andere paarden in het land te rennen en steigeren. Ik vergeet Marlies’ gezicht en reactie niet snel meer: ‘Ik wil eraf!’
Juist de afwisseling vind ik leuk. Je hebt met zoveel verschillende mensen te maken. Een hele nuchtere boer bijvoorbeeld, die nog een beetje afstandelijk is. Of juist een heel enthousiaste particulier die vrijwel alles wel ziet zitten. Bij een landgoed is het minder vrij, omdat het dan meestal gaat om erfbeplantingen en lanen die van oudsher al bij dat landgoed horen. Je hebt dan niet veel eigen inbreng. Als particulieren natuur willen ontwikkelen op een stukje grond, laten ze het vaak aan ons over om te beslissen hoe het wordt ingericht. Je moet je wel aan eisen houden die bij bepaalde subsidiepakketten horen. Maar voor de rest ben je vrij om de hectares in te richten zoals het jou het beste lijkt. Welke boom- en plantensoorten kies je, waar plaats je een heg of poel? SBNL laat ons daar als stagiaires heel vrij in.
Het is bijzonder om, vanaf het eerste telefoontje van de particulier, het hele proces mee te krijgen. Verder maken we inrichtingskaartjes en -plannen en tekenen we GIS-kaarten in met landschapselementen en erfbeplanting. Ook doe ik mee aan een weidevogelproject, waarbij boeren gezamelijk weidevogelbeheer uitvoeren.
In het begin moest ik eraan wennen om elke dag van negen tot vijf aan het werk te zijn. Het is veel binnenzitten. Maar het is wel afwisselend. Het leukste vind ik dat er ook naar onze meningen gevraagd wordt. Van medestudenten hoor ik genoeg verhalen over stagebedrijven waar studenten alleen maar zitten te typen en niet veel leren.’

Re:ageer