Student - 9 oktober 2008

Kansloos

nieuws_2467.jpg
nieuws_2467.jpg

Foto: .

Ik werd afgeleid door de sterren. Nu ligt ze daar. Een week lichaam beweegt zich langzaam over het donkere wegdek, zonder een centimeter vooruit te komen. Ik buig voorover om haar beter te bekijken. Slechts drie slijmerige draden, waarop zacht lantaarnlicht weerkaatst, verbinden de voorkant met de achterkant. Op mijn knieën kijk ik naar het resultaat van mijn misstap. Ik heb geen spijt, het ging per ongeluk, ik kon er niets aan doen.
Mijn schoenprofiel is nog zichtbaar in het slijm. Het is voorbij, dat is wel duidelijk. Maar zij – of hij, naaktslakken nemen het niet zo nauw – lijkt de hoop nog niet te hebben opgegeven. Buigend probeert het beest het voorlijf weer met het achterlijf te verbinden. Misschien probeert ze ook wel weg te vluchten. Hoe dan ook, het dier verplaatst zich niet. Na een minuut naar de slak te hebben gekeken, loop ik door. Pas enkele stappen verder is mijn linker schoenzool niet langer glad van het slijm.
Wat is toch die drang om te door te gaan? Ook wanneer het geen enkele zin meer heeft. Tot nu toe had ik het ­alleen gezien bij huisgenoten die – terwijl ze de lelijkste woorden naar elkaar schreeuwden – hun relatie probeerden te redden. Of bankdirecteuren met ­heldere ogen die uitspreken dat ze geloven in een glansrijke toekomst. Waarom toch doorgaan, als elke reële kans op succes verkeken is? Wel zielig. Zouden ze het eigenlijk zelf in de gaten hebben, dat het kansloos is?
Misschien ben ik ook wel bezig een waardeloze toekomst te verwezen­lijken, zonder enkele eer of geluk en heeft iedereen dat door, behalve ik. ­Laten ze me vrolijk aanmodderen in mijn eigen illusie. Of zou de gehele maatschappij bezig zijn aan een ­kansloze missie en is de strijd tegen ­klimaatverandering allang verloren? Het zou zo kunnen.
Ik loop door een halfvolle aula. ‘Hoi Stijn!’, klinkt enthousiast uit de don­kere verte. Het zijn mijn huisgenoten. Verliefd kijken ze elkaar aan, alvorens uitgebreid te gaan tongzoenen. Gelukkiger dan ooit zijn ze opnieuw een relatie met elkaar begonnen. Niks kansloos, ik heb me grandioos vergist. Het zou wat zijn, een bankdirecteur die roept dat alles instort, of een slak die de moeite niet neemt zijn lichaamsdelen bij elkaar te rapen. Strijdloos eindigen, da's pas kansloos.

Re:ageer