Organisatie - 10 september 2009

Kamernood

Gordijnstof moet er komen. Zoonlief gaat studeren in Leiden en heeft zowaar een kamer gevonden. Lucky him! In Leiden is de kamernood hoog, maar gelukkig heeft hij, met een reistijd van meer dan anderhalf uur, een urgentie te pakken.

Copy_of_5-Boersma-raster_3.jpg
Ik vind het leuk om samen met hem naar de markt te gaan, mijn zoon vindt het vooral noodzakelijk. De marktverkoper schat zijn klanten snel in. De enthousiaste blik van mij, gecombineerd met de kordate houding van mijn zoon, legt hem de juiste vraag in de mond: 'Gordijnen voor je studentenkamer?' We knikken eensgezind.
'Lucky you', zegt hij. Ik vind de man direct sympathiek. 'Overal heerst kamernood. Mijn dochter zoekt nog een kamer in Wageningen. Nu je zoon de deur uit gaat, heb je vast een kamer vrij.' Ik schiet in de lach. 'Hij komt elk weekend naar huis.' Dat hoop ik natuurlijk. 'Maar mijn dochter is er alleen maar doordeweeks', kaatst pa direct terug. Oplossingsgericht denken, daar houd ik wel van. Toch wimpel ik het voorstel af.
De stijgende studentenaantallen in Wageningen zorgen voor een groeiende kamernood. Wil Wageningen aantrekkelijk blijven, dan zal er snel gebouwd moeten worden. De gekozen oplossing is echter anders: in Wageningen wordt pas urgentie verleend bij meer dan tweeënhalf uur reistijd. Oss is daardoor te dichtbij voor urgentie. Dus is pa elke week achter zijn kraam aan het lobbyen. Waren de regels qua reistijdurgentie in Leiden ook zo geweest, dan had mijn zoon vast nog geen kamer gehad.
'Ze gaat voeding en gezondheid studeren', zegt pa trots. 'Mooi vak', vind ik. Ze komt dus niet bij mij in huis, maar straks wel bij mij op het Foodtoxicology-practicum. En misschien zelfs wel als afstudeerder op de leerstoelgroep.
Hopelijk heeft de dochter het probleemoplossend vermogen van haar pa geërfd. Want als ze dan in september nog geen kamer heeft gevonden, dan slaapt ze de eerste weken gewoon in een tent op de camping. Heeft ze ook geen gordijnen nodig./Marelle Boersma

Re:ageer