Wetenschap - 1 januari 1970

‘Kabinetsbeleid desastreus voor bedreigde planten en dieren’

‘Kabinetsbeleid desastreus voor bedreigde planten en dieren’


Veel nu al bedreigde planten- en diersoorten zullen het natuurbeleid van
het huidige demissionaire kabinet niet overleven. Dat rapporteerde Alterra
onlangs aan de Raad voor het Landelijk gebied. Het alternatief van
agrarisch natuurbeheer zal vooral in natte gebieden weinig soelaas bieden.
De belangrijkste verandering in het natuurbeleid van demissionair minister
Cees Veerman is het stopzetten van de aankoop van natuurgebieden voor de
Ecologische Hoofdstructuur. Blijft dat zo, dan loopt de helft van de
bedreigde zoogdieren, vogels, vissen, reptielen, amfibieën en dagvlinders
het risico te verdwijnen. De dieren zullen verdwijnen bij gebrek aan
oppervlakte of migratiemogelijkheden. Het realiseren van robuuste
ecologische verbindingen, waar nu nog helemaal geen werk van is gemaakt, is
volgens de onderzoeker dan ook een belangrijke prioriteit. Onderzoeker drs
Rijk van Oostenbrugge van Alterra benadrukt overigens dat nog niet is
gekeken naar vleermuizen en planten. ,,Het kan dus allemaal nog erger
zijn.''
Agrarisch natuurbeheer - het alternatief van Veerman voor het reguliere
natuurbeheer - is volgens de onderzoekers geen goed alternatief. Een derde
van het aantal bedreigde libellen en een kwart van de bedreigde vaatplanten
en mossen zullen verdwijnen als het natuurbeheer in hun leefgebied
gekoppeld wordt aan landbouwkundig gebruik. Volgens Van Oostenbrugge is
agrarisch natuurbeheer vooral in de nattere gebieden - beekdalen,
trilvenen, moerassen, enzovoorts - niet geschikt.
Van Oostenbrugge maakt zich ook zorgen over de 'natuurkernen', stukken
aaneengesloten natuur zoals het Fochteloërveen of de Oostvaardersplassen,
die een belangrijke rol spelen in het behoud en beheer van duurzame
populaties van bedreigde planten en dieren. ,,Het ministerie houdt vast aan
een minimum oppervlakte van tweeduizend hectare, wil ze spreken van een
natuurkern. Wij kijken liever vanuit de ecologische randvoorwaarden. Dan is
een blauwgrasland temidden van landbouwgrond ook een natuurkern.'' |
M.W.

Re:ageer