Organisatie - 7 mei 2009

KONINGINNEDAG

Om half drie ’s middags kom ik thuis en ga in het zonnetje een boterham zitten eten. Mijn dochter komt eraan. ‘Weet je wat er in Apeldoorn gebeurd is?’
Dit is zo’n dag waarvan iedereen onthoudt wat hij deed toen hij het hoorde. En de dag was zo mooi begonnen. Ik liep met Afrikaanse gasten door arboretum Belmonte. Are there any snakes? Nee, dit is een veilig landje, en gevaarlijke beesten heb je hier niet. Lonely, dat vonden ze het wel in de Tarthorst, maar dat was nu vergeten. We did not know how beautiful this place was.
Door hun ogen zag ik hoe toverachtig mooi de uitzichten zijn, de grote, gladstammige beuken met pril blad, de kromme boom bij de vijver, de elegante esdoorns, en vooral de rododendrons en azalea’s met hun intense kleuren. Rododendron Furnivall’s Daughter is mijn favoriet; zoekt u die maar eens op. Hier tuinman te zijn is een mooie baan, dacht ik terwijl we bij de ene na de andere bloeiende boom op de foto gingen. Even later dronken we koffie, met appelgebak en slagroom, op het terras voor het hotel op de berg, samen met enkele rustige oudere gasten, en wandelden onderlangs terug langs de voet van de ijstijd. Daar kon geen Keukenhof tegenop.
Thuisgekomen word ik ruw gewekt uit mijn euforie. Er zijn hier geen slangen, maar wel mensen. Daaronder ook eenzame mensen die ergens het contact met de andere mensen zijn kwijtgeraakt, bij wie de rancune langzaamaan toeneemt en die wraak willen nemen op de gemeenschap die hen uitsluit. Die gemeenschap is vaak een school, maar deze man nam wraak op heel Nederland. Waar en wanneer is het misgegaan met deze moordenaar van 38? Wie wordt de volgende? Wat kunnen we er tegen doen?
Vanochtend maar eens een bakkie troost gedaan bij de buren.

Re:ageer