Wetenschap - 1 januari 1970

Junglekoorts

Junglekoorts


Het geluid van twee klinkende kristallen glazen klinkt door de nachtelijke
verlaten kas.
,,Cheers, Bert’’, zegt Kees van Ast, bestuurder van de ene helft van
Wageningen UR.
,,Jij ook cheers’’, antwoordt Bert Speelman, bestuurder van de andere
helft, en zet het glas rode wijn aan zijn lippen.
,,Hoe was de reebout?’’, vraagt Van Ast.
,,Uitstekend. En jouw fazant?’’
,,Deksels lekker, Bert. Nooit geweten hoe goed een maanverlicht etentje
smaakt in je eigen tropische kas. De jongens van Plant weten niet wat ze
missen.’’
,,Het geeft een dierlijk gevoel van vrijheid om je afgekloven botjes zo -
hup! - op de grond te kunnen werpen, waar ze door micro-organismen zullen
worden afgebroken.’’
,,Of het restje droesem op de bodem van je glas zo - klokloklok! - op het
gras te laten lopen.’’
,,Dat ging toevallig over mijn voet, Kees.’’
,,Wie zit er dan ook met zijn blote voeten aan tafel?’’, vraagt Van Ast.
,,Had jij liever gehad dat ik mijn luxelederen Van Bommels bij mijn
luipaardvel had aangetrokken?’’
,,Nee Bert’’, antwoordt Van Ast. ,,Maar ik weet niet of ik wil zien hoe je
straks al loeiend aan de lianen door de kas gaat zwiepen.’’
,,Dan draai je je maar om, Kees. Dit is belangrijk voor me. Tarzan
bundolo.’’ |
Willem Koert

Re:ageer